حل و فصل اختلافات ميان يك طرف متعاهد و سرمايه گذار طرف متعاهد ديگر 1 - چنانچه اختلافي ميان طرف متعاهد سرمايه پذير و يك سرمايه گذار طرف متعاهد ديگر درباره يك سرمايه گذاري بروز كند، طرفهاي اختلاف در ابتدا تلاش خواهند كرد كه اختلاف را از طريق مذاكره و مشاوره به صورت دوستانه حل و فصل كنند. 2 - چنانچه اين اختلاف ظرف مدت شش ماه از تاريخ اطلاع از درخواست حل و فصل دوستانه حل و فصل نشود، سرمايه گذار مي تواند اختلاف را به دادگاههاي صالح يا داوري طرف متعاهد سرمايه پذير و يا به داوري بين المللي ارجاع نمايد. 3 - هرگاه سرمايه گذار اختلاف را به محكمه صلاحيتدار يا دادگاه طرف متعاهد سرمايه پذير يا به داوري بين المللي ارجاع دهد، اين انتخاب نهايي خواهد بود. 4 - هرگاه اختلاف به داوري بين المللي ارجاع شود، سرمايه گذار مي تواند اختلاف را ارجاع نمايد به :
الف
مركز بين المللي حل و فصل اختلافات سرمايه گذاري كه به موجب كنوانسيون حل و فصل اختلافات سرمايه گذاري بين دولتها و اتباع دولتهاي ديگر كه در تاريخ هجدهم مارس 1965 ميلادي (برابر با 27/12/1343هجري شمسي ) در واشنگتن براي امضاء مفتوح شده تشكيل گرديده است . چنانچه يا به محض اينكه هر دو طرف متعاهد به كنوانسيون مذكور پيوسته باشند، هر طرف متعاهد بدينوسيله موافقت خود را نسبت به اين شيوه داوري اعلام مي دارد، يا
ب
يك ديوان داوري موردي كه بر طبق قواعد داوري كميسيون حقوق تجارت بين الملل سازمان ملل (آنسيترال ) تشكيل مي شود، يا
ج
هر داوري بين المللي يا ديوان داوري موردي كه طرفهاي اختلاف در مورد آن توافق نمايند. 5 - رأي داوري قطعي و براي طرفهاي اختلاف لازم الاتباع خواهد بود.