تعاريف از نظر اين موافقتنامه: 1 - اصطلاح «متصدي حمل و نقل» يعني هر شخص حقيقي يا حقوقي ثبت شده در قلمرو جمهوري اسلامي ايران يا در قلمرو جمهوري آذربايجان كه براساس قوانين ومقررات ذيربط مجاز به انجام عمليات حمل و نقل بينالمللي جادهاي مسافر يا كالاميباشد. 2 - اصطلاح «وسيله نقليه» يعني هر نوع وسيله نقليه موتوري كه : الف - به منظور حمل بيش از نه نفر با احتساب راننده (وسيله نقليه مسافربري) يا جهت حمل و نقل كالا (وسيله نقليه باربري) ساخته شده باشد.
ب
در قلمرو يكي از طرفهاي متعاهد ثبت شده باشد (درخصوص وسيله نقليه مفصلدار، ثبت كشنده ضروري ميباشد). اصطلاح «وسيله نقليه» به هر نوع وسيله نقليه منفرد يا تركيبي از وسيله نقليه و نيمه يدك يا يدك اطلاق ميگردد. 3 - اصطلاح «پروانه» يعني سندي كه توسط مقامات صلاحيتدار يك طرف متعاهد براي وسيله نقليه طرف متعاهد ديگر جهت اجراي عمليات حمل و نقل بين دو كشور يابهصورت عبوري (ترانزيت) ازطريق قلمرو طرف متعاهد ديگر يا به كشورهاي ثالث وبالعكس و نيز براي بارگيري در قلمرو طرف متعاهد ديگر صادر ميگردد. 4 - اصطلاح «پروانه مخصوص» يعني سندي كه حمل كالاي حجيم يا تردد وسيله نقليه با ابعاد بزرگ يا حمل كالاي خطرناك را مطابق با قوانين ملي طرف متعاهدي كه درآنجا عمليات حمل و نقل اجرا ميگردد، اجازه ميدهد. 5 - اصطلاح «خدمات حمل و نقل منظم مسافر» يعني خدماتي كه طي آن حمل مسافر براساس مسير معين و جدول زماني و كرايههاي مشخص انجام ميپذيرد. مسافران در ايستگاههاي از پيش تعيين شده سوار يا پياده ميشوند. 6 - اصطلاح «خدمات حمل و نقل غيرمنظم مسافر» به كليه خدمات حمل مسافربه استثناي بند (5) فوق اطلاق ميگردد. 7 - اصطلاح «كابوتاژ» يعني عمليات حمل و نقل توسط متصدي حمل و نقل يكي از طرفهاي متعاهد در قلمرو طرف متعاهد ديگر كه نقاط بارگيري و تخليه در داخل قلمروآن واقع شده باشد.