امنيت هوانوردي 1 - طرفين متعاهدين در راستاي حقوق و تعهدات خود بموجب حقوق بينالملل، تأكيد مينمايند كه تعهد آنان در قبال يكديگر براي حفظ امنيتهوانوردي در برابر اعمال غير قانوني جزء لاينفكي از اين موافقتنامه را تشكيل ميدهد. طرفين متعاهدين بدون تحديد كليت حقوق و تعهدات خود بموجب حقوق بينالملل، بويژه مطابق با مفاد كنوانسيون راجع به جرائم و برخي اعمال ارتكابي ديگر در هواپيما امضاء شده در توكيو به تاريخ 14 سپتامبر 1963مطابق با 23 شهريور ماه 1342 كنوانسيون راجع به جلوگيري از تصرف غيرقانوني هواپيما امضاء شده در لاهه به تاريخ 16 دسامبر 1970 مطابق با 25 آذر ماه 1349 و كنوانسيون راجع به جلوگيري از اعمال غير قانوني عليه امنيت هواپيمائي كشوري امضاء شده در مونترال به تاريخ 23 سپتامبر 1971 مطابق با اول مهر ماه 1350 عمل خواهند كرد. 2 - طرفين متعاهدين كليه مساعدتهاي لازم را جهت جلوگيري از تصرف غير قانوني هواپيماهاي كشوري و ديگر اعمال غير قانوني عليه امنيت اينهواپيماها، مسافرين و خدمه آن، فرودگاهها و تأسيسات هوانوردي و هر نوع تهديد ديگر عليه امنيت هواپيمائي كشوري را بنا بر تقاضا در مورد يكديگر بعمل خواهند آورد. 3 - طرفين بايد در روابط دو جانبه خود طبق مقررات امنيت هوانوردي تعيين شده از سوي سازمان بينالمللي هواپيمائي كشوري كه بعنوان ضمائم كنوانسيون هواپيمائي كشوري بينالمللي شناخته شدهاند تا حدودي كه اين مقررات امنيتي در مورد طرفين قابل اجراست - عمل نمايند آنها ميبايد از گردانندگان هواپيماهاي ثبت شده در كشور خود يا گردانندگان هواپيماهائي كه محل كار اصلي و يا اقامت دائم آنها در سرزمين طرفين ميباشد و نيز گردانندگان فرودگاههاي واقع در سرزمينهاي خود بخواهند كه طبق مقررات امنيت هوانوردي مزبور عمل نمايند. 4 - هر يك از طرفين متعاهدين موافقت دارد كه ميتوان از اين گردانندگان هواپيماها درخواست نمود تا مقررات امنيت هوانوردي مورد اشاره در بند (3) فوق را كه طرف متعاهد ديگر از لحاظ ورود به سرزمين خود، توقف در آنجا يا خروج از آن خواستار است، رعايت كنند. هر يك از طرفين متعاهدين بايد اطمينان حاصل كند كه در سرزمين او اقدامات كافي براي حفاظت از هواپيماها و وارسي مسافرين و لوازم همراه آنها بنحو مؤثر معمول ميشود و كنترلهاي لازم را در مورد خدمه، اثاثيه مسافر، بار و خواربار هواپيماها قبل و در خلال سوار و پياده شدن مسافرين و بارگيري و تخليه بار بعمل آورد. هر يك از طرفين متعاهدين همچنين بايد با هر درخواست طرف متعاهد ديگر براي انجام اقدامات امنيتي ويژه درحد معقول جهت مقابله با يك تهديد خاص برخورد مثبت داشته باشد. 5 - هنگامي كه حادثه يا خطر بروز حادثه تصرف غير قانوني هواپيماهاي كشوري يا ديگر اعمال غير قانوني عليه امنيت اين هواپيماها، مسافرين و خدمه آن، فرودگاهها يا تأسيسات هوانوردي رخ دهد- طرفين متعاهدين بايد با تسهيل ارتباطات و ديگر اقدامات مناسب بمنظور پايان سريع و امن حادثه مزبور يا خطر بروز آن يكديگر را ياري نمايند. 6 - هنگامي كه يكي از طرفين بنا به دلايل منطقي معتقد شود كه طرف ديگر يا شركت هواپيمائي طرف ديگر از مقررات امنيت هوانوردي موضوع اين ماده تخطي كرده است - مقامات هواپيمائي آن طرف ميتوانند از مقامات هواپيمائي طرف ديگر تقاضاي مشاوره فوري نمايند. عدم دستيابي به يك توافق رضايتبخش ظرف سي (30) روز از تاريخ اين تقاضا، ميتواند موجبات اتخاذ تصميمي را مبني بر مضايقه لغو، تحديد يا تحميل شرايطي در رابطه با اجازه بهرهبرداري يا پروانههاي فني يك شركت يا شركتهاي هواپيمائي طرف ديگر فراهم آورد در صورت بروز يك وضعيت اضطراري كه تهديد فوري و فوقالعادهاي را متوجه ايمني مسافرين، خدمه يا هواپيما نمايد - يكي از طرفين ميتواند اقدام مناسب موقتي را جهت مقابله با اين تهديد قبل از انقضاي سي (30) روز معمول نمايد. هرگونه اقدام بعمل آمده طبق اين بند ميبايد بمجرد مرعي شدن مفاد ماده حاضر - متوقف گردد.
ماده 7
از قانون موافقتنامه حمل و نقل بين المللي هوائي كالا و مسافر بين دولتهاي جمهوري اسلامي ايران و يونان — مصوب 1373/01/28