تعيين و اجازه بهرهبرداري 1 - هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلاميه كتبي از طريق مجاري ديپلماتيك بهطرف متعاهد ديگر يك شركت هواپيمايي را براي انجام سرويسهاي مورد توافق درمسيرهاي مشخص شده تعيين نمايد. 2 - پس از دريافت اعلاميه تعيين مطابق بند (1)، مقامات هواپيمايي طرف متعاهد ديگر با رعايت مفاد بندهاي (3) و (4) براساس قوانين و مقررات آن طرف متعاهد به شركت هواپيمايي تعيين شده بدون تأخير اجازه مربوط را جهت انجام سرويسهاي مورد توافق كه براي آن شركت هواپيمايي مزبور تعيين شده است اعطاء خواهند كرد. 3 - مقامات هواپيمايي يك طرف متعاهد ميتوانند از شركت هواپيمايي تعيينشده طرف متعاهد ديگر بخواهند كه آنان را مجاب سازد كه شرايط مقرر در قوانين ومقرراتي را كه معمولاً به موجب مفاد كنوانسيون توسط آن مقامها در مورد سرويسهايهوايي بينالمللي اعمال ميگردد دارا ميباشد. 4 - هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد كه طرف متعاهد مزبور قانع نشده باشد كه مالكيت عمده و كنترل مؤثر شركت هواپيمايي در دست طرف متعاهدي كه شركتهواپيمايي را تعيين نموده يا اتباع آن است از اعطاي اجازه بهرهبرداري موضوع بند (2) اين ماده امتناع ورزد يا هر شرطي را كه براي اعمال حقوق موضوع ماده (2) اين موافقتنامهتوسط آن شركت هواپيمايي تعيين شده لازم بداند وضع نمايد. 5 - شركت هواپيمايي تعيين شده ميتواند در هر زمان پس از دريافت اجازه مندرج در بندهاي (1) و (2) فوق بهرهبرداري از سرويسهاي مورد توافق را آغاز كند مشروط برآنكه نرخي مطابق ضوابط ماده (10) اين موافقتنامه در مورد سرويسهاي مزبور وضع شده و مجري باشد.
ماده 3
از قانون موافقتنامه حمل و نقل هوايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري لهستان — مصوب 1382/04/29