تعاريف از نظر اين موافقتنامه جز در مواردي كه فحواي عبارت معني ديگري را ايجاب نمايد: الف - اصطلاح «كنوانسيون» به كنوانسيون هواپيمايي كشوري بينالمللي كه در تاريخ16 آذر ماه 1323 هجري شمسي برابر 7 دسامبر 1944 ميلادي در شيكاگو براي امضاء مفتوح گرديد، اطلاق ميشود و شامل هر ضميمهاي كه به موجب ماده (90) آن تصويب شده و هراصلاحيه ضميمه يا كنوانسيون كه به موجب مواد (90) و (94) آن به تصويب رسيده و تاحدي كه براي طرفهاي متعاهد لازمالاجراء شده است، خواهد بود. ب - اصطلاح «مقامات هواپيمايي» در مورد جمهوري اسلامي ايران به «سازمانهواپيمايي كشوري» و هر شخص يا سازماني كه مجاز به انجام وظايف فعلي آن سازمان يا وظايف مشابه آن باشد اطلاق ميگردد و در مورد دولت جمهوري آذربايجان به ادارههواپيمايي كشوري و هر شخص يا سازماني كه مجاز به انجام وظايف آن اداره يا وظايف مشابه آن باشد، اطلاق ميشود. پ - اصطلاح «شركت هواپيمايي تعيين شده» به شركت هواپيمايي اطلاق ميشود كه به موجب مفاد ماده (3) اين موافقتنامه تعيين شود و اجازه فعاليت بيابد. ت - اصطلاح «ظرفيت» در مورد هواپيما، به ميزان بارگيري مؤثر آن هواپيما در يكمسير يا قسمتي از مسير و اصطلاح «ظرفيت» در مورد «سرويس مورد توافق» به حاصل ضرب ظرفيت هواپيما در چنين سرويسي در دفعات پرواز هواپيماي مزبور طي زمان معين در تمام يا قسمتي از مسير، اطلاق ميشود. ث – اصطلاح «سرزمين» در مورد هر يك از طرفهاي متعاهد به مناطق خشكي و آبي كه تحت حاكميت آن قرار دارد، اطلاق و شامل فضاي محاذي آنها نيز ميشود. ج - اصطلاحات «سرويس هوايي»، «سرويس هوايي بينالمللي»، «شركتهواپيمايي» و «توقف به منظورهاي غيرحمل و نقل» داراي همان معاني است كه در ماده (96 )كنوانسيون براي آنها ذكر شده است. چ - اصطلاح «نرخ» به قيمتي اطلاق ميشود كه براي حمل مسافر، بار همراه وغيرهمراه پرداخت گردد و شامل شرايطي كه به موجب آن قيمتهاي مزبور اعمال ميشود ازجمله قيمتها و شرايط مقرر براي نمايندگيها و ساير خدمات جنبي به استثناء دستمزدها وشرايط حمل پست، ميباشد. ح - اصطلاح «هزينههاي مصرف كننده» به هزينهاي اطلاق ميشود كه توسط مقامات صلاحيتدار براي شركتهاي هواپيمايي وضع شده يا اجازه وضع آن براي تهيه امكانات وتسهيلات فرودگاهي يا تسهيلات هوانوردي از جمله سرويسها و تسهيلات مربوط برايهواپيما، خدمه، مسافرين و بار آن داده شده است. تفاهم حاصل است كه عناوين مواد اين موافقتنامه معني هيچ يك از مقررات آن را بهنحوي از انحاء محدود نميكند يا توسعه نميدهد.
ماده 1
از قانون موافقتنامه حمل و نقل هوايي بين دولت جمهورياسلامي ايران و دولت جمهوري آذربايجان — مصوب 1382/02/23