تعيين و اجازه 1 ـ هر طرف متعاهد حق دارد يك يا چند شركت هواپيمايي را براي انجام سرويسهاي مورد توافق در مسيرهاي مشخص شده، تعيين و مراتب را كتباً به طرف متعاهد ديگر اعلام نمايد. 2 ـ پس از دريافت اعلاميه تعيين، مقامات هواپيمايي طرف متعاهد ديگر با رعايت مفاد بندهاي (3) و (4) اين ماده بدون تأخير، به شركتهاي هواپيمايي تعيين شده اجازه مربوط را اعطاء خواهند كرد. 3 ـ مقامات هواپيمايي يك طرف متعاهد ميتوانند از شركتهاي هواپيمايي تعيين شده طرف متعاهد ديگر بخواهند كه آنان را مجاب سازد كه شرايط مقرر در قوانين و مقرراتي را كه معمولاً به موجب مفاد كنوانسيون توسط آن مقامات درمورد سرويسهاي هوايي بينالمللي اعمال ميگردد دارا ميباشد. 4 ـ هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد كه مجاب نشده باشد مالكيت عمده و كنترل مؤثر شركت هواپيمايي تعيين شده متعلق و در اختيار طرف متعاهدي كه شركت هواپيمايي را تعيين كرده يا اتباع آن است، از اعطاء اجازه بهرهبرداري موضوع بند (2) اين ماده ممانعت نموده يا هر شرطي را كه براي اعمال حقوق مذكور در ماده (2) اين موافقتنامه توسط آن شركت هواپيمايي تعيينشده لازم بداند وضع نمايد. 5 ـ در هر زمان پس از آن كه مفاد بندهاي (1) و (2) اين ماده به مرحله عمل درآمده باشد، شركتهاي هواپيمايي كه بدين نحو تعيين شدهاند و اجازه فعاليت دريافت نمودهاند ميتوانند بهرهبرداري از سرويسهاي مورد توافق را آغاز كنند، مشروط برآنكه بهرهبرداري از اين سرويسها مادامي كه نرخي مطابق مفاد ماده (10) اين موافقتنامه در مورد سرويسهاي مزبور وضع و لازمالاجراء نگرديده انجام نپذيرد.
ماده 3
از قانون موافقتنامه حمل و نقل هوايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت فدراسيون روسيه — مصوب 1391/05/17