ماده 1

تعاريف از نظر اين موافقتنامه‌: الف - اصطلاح «كنوانسيون‌» به كنوانسيون هواپيمايي كشوري بين‌المللي كه در تاريخ شانزدهم آذر ماه 1323 هجري شمسي برابر با هفتم دسامبر 1944 ميلادي در شيكاگو براي امضاء مفتوح گرديد، اطلاق مي‌شود و شامل اصلاحات كنوانسيون كه به موجب ماده (94) آن تصويب شده و براي طرفهاي متعاهد لازم‌الاجراء گرديده و نيز ضمائم كنوانسيون و اصلاحات آنها كه به موجب ماده (90) آن به‌تصويب رسيده و براي طرفهاي متعاهد لازم‌الاجراء شده است‌، خواهد بود. ب - اصطلاح «مقامات هواپيمايي‌» در مورد جمهوري اسلامي ايران به «رئيس سازمان هواپيمايي كشوري‌» و هر شخص يا سازماني كه مجاز به انجام وظايف فعلي آن سازمان باشد اطلاق مي‌گردد و در مورد دولت جمهوري اندونزي به وزير ارتباطات و هر شخص يا سازماني كه مجاز به انجام وظايف فعلي يا وظايف مشابه آن وزارتخانه باشد، اطلاق مي‌شود. ج - اصطلاح «شركت هواپيمايي تعيين شده‌» به يك يا چند شركت هواپيمايي اطلاق مي‌شود كه به موجب مفاد ماده (3) اين موافقتنامه تعيين شوند و اجازه فعاليت بيابند. د - اصطلاح «ظرفيت‌» در مورد هواپيما، به ميزان بارگيري مؤثر آن هواپيما در يك مسير يا قسمتي از مسير و اصطلاح «ظرفيت‌» در مورد «سرويس مورد توافق‌» به حاصل ضرب ظرفيت هواپيما در چنين سرويسي در دفعات پرواز هواپيماي مزبور طي زمان معين در تمام يا قسمتي از مسير، اطلاق مي‌شود. ه ـ - اصطلاحات «سرويس هوايي‌»، «سرويس هوايي بين‌المللي‌»، «شركت هواپيمايي‌» و «توقف به منظورهاي غير حمل و نقل‌» داراي همان معاني است كه در ماده (96) كنوانسيون براي آنها ذكر شده است‌. و - اصطلاح «نرخ‌» به قيمتي اطلاق مي‌شود كه براي حمل مسافر، بار همراه و غير همراه پرداخت گردد و شامل شرايطي كه به موجب آن قيمتهاي مزبور اعمال مي‌شود ازجمله قيمتها و شرايط مقرر براي نمايندگيها و ساير خدمات جنبي به استثناء دستمزدها و شرايط حمل پست‌، مي‌باشد. ز - اصطلاح «موافقتنامه‌» به اين موافقتنامه‌، پيوستهاي آن و اصلاحات مربوط به آن اطلاق مي‌شود. ح - اصطلاح «سرويسهاي مورد توافق‌» به سرويسهاي هوايي منظم مندرج در مسيرهاي تعيين شده پيوست اين موافقتنامه به منظور حمل و نقل مسافر، بار و پست‌، به ‌طور جداگانه يا توأم اطلاق مي‌شود. ط - اصطلاح «سرزمين‌» در مورد جمهوري اندونزي به سرزمينهاي تحت حاكميت آن كشور طبق قوانين بين‌المللي اطلاق مي‌شود و در مورد جمهوري اسلامي ايران داراي همان معني است كه در ماده (2) كنوانسيون شيكاگو ذكر شده است‌.