تعيين و اجازه 1 ـ هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلاميه كتبي به طرف متعاهد ديگر يك يا چند شركت هواپيمايي را براي انجام سرويس هاي مورد توافق در مسيرهاي مشخصشده تعيين، و هر شركت هواپيمايي تعيينشده را حذف كند يا تغيير دهد. 2 ـ پس از دريافت اعلاميه مذكور در بند (1) فوق مقامات صلاحيتدار طرف متعاهد ديگر بايد با رعايت مفاد بندهاي (3) و (4) اين ماده اجازه مقتضي را بدون تأخير به شركت هواپيمايي تعيينشده مزبور اعطاء كنند. 3 ـ مقامات هواپيمايي يك طرف متعاهد ميتوانند از شركت هواپيمايي تعيينشده طرف متعاهد ديگر بخواهند كه آنان را مجاب سازد كه شرايط مقرر در قوانين و مقرراتي را كه معمولاً به موجب مفاد كنوانسيون توسط آن مقامات در مورد سرويسهاي هوايي بينالمللي اعمال ميگردد، دارا ميباشد. 4 ـ هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد كه مجاب نشده باشد مالكيت عمده و كنترل مؤثر شركت هواپيمايي تعيينشده متعلق و در اختيار طرف متعاهد ديگر يا اتباع آن است از اعطاء اجازه بهرهبرداري موضوع بند (2) اين ماده امتناع ورزد و يا هر شرطي را كه براي اعمال حقوق مذكور در ماده (2) اين موافقتنامه توسط آن شركت هواپيمايي تعيينشده لازم بداند، وضع نمايد. 5 ـ شركت هواپيمايي تعيينشده ميتواند در هر زمان پس از دريافت اجازه مندرج در بند (2) فوق بهرهبرداري از سرويس هاي مورد توافق را آغاز كند مشروط بر آنكه نرخي مطابق ضوابط ماده (10) اين موافقتنامه در مورد سرويس هاي مزبور وضعشده و مجري باشد.
ماده 3
از قانون موافقتنامه حمل ونقل هوايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري كنيا — مصوب 1389/09/30