تعيين و اجازه 1 - هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلاميه كتبي به طرف متعاهد ديگر يك يا چند شركت هواپيمايي را براي انجام سرويس هاي مورد توافق در مسيرهاي مشخص شده تعيين، و هر شركت هواپيمايي تعيين شده را حذف كند يا تغيير دهد. 2 - پس از دريافت اعلاميه مذكور مقامات صلاحيتدار طرف متعاهد ديگر بايد با رعايت مفاد بندهاي (3) و (4) اين ماده اجازه مقتضي را بدون تأخير به شركت هواپيمايي تعيين شده مزبور اعطاء كنند. 3 - مقامات هواپيمايي يك طرف متعاهد مي توانند از شركت هواپيمايي تعيين شده طرف متعاهد ديگر بخواهند كه آنان را مجاب سازد كه شرايط مقرر در قوانين و مقرراتي را كه معمولاً به موجب مفاد كنوانسيون توسط آن مقامات در مورد بهره برداري از سرويس هاي هوايي بين المللي اعمال مي گردد، دارا مي باشد. 4 - هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد كه مجاب نشده باشد كه مالكيت عمده و كنترل مؤثر شركت هواپيمايي مربوط در اختيار طرف متعاهد تعيين كننده شركت (هاي) هواپيمايي يا اتباع آن طرف متعاهد است از اعطاي اجازه بهره برداري موضوع بند (2) اين ماده امتناع ورزد يا هر شرطي را كه براي اعمال حقوق مذكور در ماده (2) اين موافقتنامه توسط آن شركت هواپيمايي تعيين شده لازم بداند، وضع نمايد. 5 - شركت هواپيمايي تعيين شده مي تواند در هر زمان پس از دريافت اجازه مندرج در بندهاي (1) و (2) اين ماده، بهره برداري از سرويس هاي مورد توافق را آغاز كند.
ماده 3
از قانون موافقتنامه دوجانبه حمل و نقل هوايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري زيمبابوه — مصوب 1395/06/10