أخذ شهادت يا ادله در قلمرو طرف درخواستشونده 1 ـ شخصي كه در قلمرو طرف درخواستشونده در اجراء مفاد اين موافقتنامه، از وي كسب دليل ميشود، در صورت ضرورت بايد به حضور و اداء شهادت يا تحويل اشياء، از جمله مدارك و سوابق ملزم شود. 2 ـ طرف درخواستشونده ميتواند با حضور افرادي كه طرف درخواستكننده در تقاضا مشخص نموده است، در طي اجراء درخواست، مطابق با تشريفاتي كه قوانين ملي طرف درخواستشونده مشخص كردهاند، موافقت نمايد. 3 ـ چنانچه شخص مذكور در بند (1) اين ماده ادعا كند حق دارد به موجب قوانين ملي طرف درخواستكننده از اداء شهادت يا ارائه ادله خودداري نمايد، أخذ دليل يا شهادت از وي امكانپذير است به شرط آنكه ادعاي وي به اطلاع مقام مركزي طرف درخواستكننده براي أخذ تصميم توسط مقامات آن طرف برسد. 4 ـ ادله تحصيل شده در حوزه طرف درخواستشونده يا شهادتي كه در اجراء اين ماده به تقاضاي طرف درخواستكننده أخذ شده است، بايد مطابق رويههاي حقوقي طرف درخواستشونده تصديق گردد.
ماده 9
از قانون موافقتنامه معاضدت حقوقي دوجانبه در موضوعات كيفري بين جمهوري اسلامي ايران و امارات متحده عربي — مصوب 1389/09/30