احكام در موارد زير شناسايي و اجراء نمي شوند : الف ـ نهايي نباشند. ب ـ قابل اجراء نباشند. ج ـ يا توسط دادگاه صلاحيتدار صادر نشده باشند. د ـ يا مشخص شود ناقض هر كدام از قوانين جاري است و يا با اصول قانون اساسي، حاكميت، امنيت و يا اصول نظم عمومي در كشور طرف درخواستشونده تعارض داشته باشند. ه ـ ـ يا با قوانين طرف درخواستشونده در زمينه نمايندگي قانوني اشخاصي كه فاقد اهليت هستند تعارض داشته باشند. و ـ يا حكم، غيابي صادرشده و ابلاغ به طرف غايب وفق مقررات قابل اجراء كشور وي به نحو مقتضي صورت نگرفته باشد. ز ـ يا دعوايي كه حكم در مورد آن صادر شده است نزد يكي از دادگاه هاي آن طرف بين همان طرفين و در رابطه با همان موضوع در حال رسيدگي باشد و آن دعوا در دادگاه طرف أخير در تاريخي قبل از طرح دعوا در دادگاه طرف صادركننده حكم مطرح شده باشد و به شرط آنكه دادگاهي كه دعوا در آن مطرح شده است براي رسيدگي و صدور حكم صالح باشد يا اينكه حكمي توسط دادگاه يك كشور ثالث بين همان طرفين و در مورد همان موضوع صادر شده و طرف درخواستشونده آن حكم را شناسايي كرده باشد.
ماده 21
از قانون موافقتنامه معاضدت حقوقي و قضايي در موضوعات مدني و تجاري بين جمهوري اسلامي ايران و امارات متحده عربي — مصوب 1389/09/30