ماده 22

عدم شناسايي احكام حكم در موارد زير شناسايي و اجرا نمي شود: الف ) چنانچه نهايي نباشد؛ ب ) قابل اجرا نباشد؛ پ ) توسط دادگاه صلاحيت دار صادر نشده باشد؛ ت ) متضمن ادعايي مبني بر نقض هر كدام از قوانين جاري يا مخالف با اصول قانون اساسي، حاكميت، امنيت يا اصول نظم عمومي طرف درخواست شونده باشد؛ ث ) با قواعد طرف درخواست شونده در زمينه نمايندگي قانوني از محجورين تعارض داشته باشد؛ ج ) حكم غيابي صادر شده و ابلاغ به طرف غايب طبق قواعد قابل اعمال در كشور وي به نحو مقتضي صورت نگرفته باشد؛ چ ) در نتيجه تقلب به دست آمده باشد؛ ح ) دعوايي كه حكم در مورد آن صادر شده است نزد يكي از دادگاههاي آن طرف بين همان طرف ها و در رابطه با همان موضوع در حال رسيدگي باشد و آن دعوا در دادگاههاي طرف اخير در تاريخي قبل از طرح دعوا در دادگاه طرف صادر كننده حكم مطرح شده باشد، به شرط آنكه دادگاهي كه دعوا در آن مطرح شده است براي رسيدگي و صدور حكم صلاحيت داشته باشد يا اينكه حكمي توسط دادگاه يك كشور ثالث بين همان طرف ها و در مورد همان موضوع صادر شده و توسط طرف درخواست شونده شناسايي شده باشد.