رد يا به تعويق انداختن درخواست معاضدت 1 ـ هرگاه كشور درخواستشونده معتقد باشد كه اجراي درخواست به حاكميت، امنيت ملي، نظم عمومي يا ديگر منافع اساسي و عمومي آن يا به هر دليل ديگر كه در قوانين آن كشور از جمله نظام حقوق اساسي يا حقوق بشر آن كشور پيشبيني شده باشد، لطمه ميزند ميتواند از انجام معاضدت خودداري كند. 2 ـ در موارد زير ميتوان از انجام معاضدت خودداري كرد:
الف
درخواست به جرمي مربوط شود كه در آن فعل يا ترك فعلي كه گفته ميشود جرم است، هرگاه در قلمرو قضائي كشور درخواستشونده رخ ميداد جرم به شمار نميرفت.
ب
كشور درخواستكننده نتواند معاضدت مشابهي براي كشور درخواستشونده انجام دهد.
ج
انجام معاضدت درخواستي، احتمالاً به تحقيقات يا جريان رسيدگي در كشور درخواستشونده لطمه وارد كند يا به امنيت شخص خاصي آسيب برساند يا بار مالي سنگيني بر منابع آن كشور تحميل نمايد.
د
درخواست در چهارچوب مفاد اين موافقتنامه انجام نشده باشد.
ه
ـ دلايل اساسي براي پذيرش اين فكر وجود داشته باشد كه درخواست براي معاضدت، به منظور تعقيب شخصي خاص و به دلايل مرتبط با نژاد، جنسيت، دين، مليت، منشاء قومي يا اعتقادات سياسي وي صورت گرفته است يا آن كه موقعيت شخص مذكور ممكن است به يكي از دلايل فوق به خطر بيفتد.
و
فعل انجام شده برطبق قوانين نظامي، جرم تلقي ميشود ولي در عين حال بر طبق قوانين كيفري عادي جرم به شمار نميرود. 3 ـ در صورتي كه اجراي درخواست موجب اختلاف در جريان هرگونه دادرسي يا تحقيقات جاري در كشور درخواستشونده شود، اين كشور ميتواند انجام معاضدت را به تعويق اندازد. 4 ـ كشور درخواستشونده پيش از رد درخواست معاضدت يا به تعويق انداختن آن، اقدامات زير را از طريق مقام مركزي خود به عمل خواهد آورد:
الف
دلايل مربوط به رد درخواست يا به تعويق انداختن معاضدت را بلافاصله به كشور درخواستكننده اطلاع خواهد داد، و
ب
به منظور تعيين امكان انجام معاضدت قضايي بر طبق شرايطي كه كشور درخواستشونده ضروري تشخيص ميدهد، با كشور درخواستكننده مشورت خواهد كرد. 5 ـ كشور درخواستكنندهاي كه با رعايت شرايط مندرج در جزء (ب) بند (4) با انجام معاضدت موافقت ميكند موظف است شرايط مزبور را عملاً رعايت كند. 6 ـ هرگاه مقام مركزي كشور درخواستشونده از انجام معاضدت خودداري يا آن را به تعويق اندازد، موظف خواهد بود دلايل اين خودداري يا تعويق را حسب مورد به مقام مركزي كشور درخواستكننده اطلاع دهد.