ماده ۹

مفاد پاياني ۱ ـ اين موافقتنامه در سي امين روز از تاريخ دريافت آخرين اعلانِ كتبي، از طريق مجاري سياسي (ديپلماتيك)، مبني بر انجام تشريفات داخلي توسط طرف ها كه براي لازم الاجراء شدن ضروري است لازم الاجرا خواهد شد. ۲ ـ طرف ها مي توانند اصلاحاتي را بر اساس توافق متقابل طرف ها و در قالب يك سند الحاقي (پروتكل) مجزا در اين موافقتنامه اعمال نمايند. ۳ ـ اين موافقتنامه مي تواند نود روز پس از دريافت اعلانِ كتبي يكي از طرف ها توسط طرف ديگر، از طريق مجاري سياسي (ديپلماتيك) مبني بر قصد خود براي فسخ اين موافقتنامه، فسخ شود. 4 ـ در صورت فسخ اين موافقتنامه، طرف ها اقداماتي را براي ايفاي تعهدات خود مربوط به حفاظت از اطلاعات انجام خواهند داد و اجراي فعاليت ها و طرح هاي مشترك و ديگر ابتكاراتي را كه پيشتر مورد توافق قرار گرفته اند و به موجب اين موافقتنامه به اجرا در مي آيند و در زمان فسخ اين موافقتنامه ناتمام مانده اند، تضمين خواهند كرد. اين موافقتنامه در مسكو در تاريخ ۷ بهمن ۱۳۹۹ هجري شمسي برابر با ۲۶ ژانويه ۲۰۲۱ ميلادي در دو نسخه اصلي به زبان هاي فارسي، روسي و انگليسي تنظيم شد كه تمامي متون از اعتبار يكساني برخوردار هستند. در صورت بروز اختلاف، نسخه انگليسي مورد استفاده قرار خواهد گرفت. ازطرف دولت جمهوري اسلامي ايران از طرف دولت فدراسيون روسيه پيوست موافقتنامه همكاري در حوزه امنيت اطلاعات بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت فدراسيون روسيه واژگان اصلي مورد استفاده در موافقتنامه همكاري در حوزه امنيت اطلاعات بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت فدراسيون روسيه ۱ ـ امنيتِ اطلاعات به معناي وضعيتي است كه در آن افراد، جامعه و دولت و منافع آنها در مقابل تهديدها، آثار مخرب و ساير آثار منفي در فضاي اطلاعات محفوظ هستند. 2 ـ امنيتِ بين المللي اطلاعات به معناي وضعيتي در روابط بين الملل است كه در آن، فضاي اطلاعات باعث تضعيف ثبات جهاني و در خطر افتادن امنيت ملت ها و جامعه جهاني نگردد. ۳ ـ فضايِ اطلاعات به معناي محيطي ناشي از شكل گيري، توليد، تبديل، انتقال، استفاده و ذخيره اطلاعات است و از جمله بر آگاهي هاي فردي و اجتماعي، زيرساختِ اطلاعات و خودِ اطلاعات تاثير مي گذارد. ۴ ـ تهديد عليه امنيتِ اطلاعات به معناي تركيبي از اقدامات و عناصري است كه خطر ِصدمه به "امنيت اطلاعات" را ايجاد مي كند. ۵ ـ زيرساختِ اطلاعات به معناي طيفي از ابزارها و سامانه (سيستم) هاي فني براي شكل گيري، توليد، تبديل، انتقال، استفاده و ذخيره اطلاعات مي باشد. ۶ ـ زيرساخت هايِ حياتيِ اطلاعات به معناي سامانه (سيستم) هاي اطلاعات، شبكه هاي اطلاعات و ارتباطات و دستگاههاي واپايش (كنترل) خودكار مي باشند كه بر اساس قوانين دولت هاي طرف ها تعيين مي شوند. ۷ ـ حادثه رايانه اي به معناي وقوع اخلال و (يا) غيرفعال شدن تأسيسات زيرساختِ اطلاعات، يك شبكه ارتباطات الكترونيكي كه براي سازماندهي تعامل بين چنين تأسيساتي استفاده مي شود و (يا) نقض امنيتِ اطلاعاتِ پردازش شده توسط چنين تأسيساتي مي باشد كه در اثر يك حمله رايانه اي هم اتفاق مي افتند، ۸ ـ حمله رايانه اي به معناي تاثير هدفمند توسط نرم افزار و (يا) سخت افزار بر تأسيسات زيرساخت هاي اطلاعات و بر يك شبكه ارتباطات الكترونيكي كه براي سازماندهي تعامل بين چنين تأسيساتي با هدف وقفه و (يا) غيرفعال سازي آنها و (يا) به خطر انداختن امنيت اطلاعاتِ پردازش شده توسطِ چنين تاسيسات اطلاعات استفاده مي شود. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و يك تبصره منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و نه ماده و يك فقره پيوست كه گزارش آن توسط كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي به صحن علني تقديم شده بود، پس از تصويب در جلسه علني روز يكشنبه مورخ بيست و سوم ارديبهشت ماه يكهزار و چهارصد و سه مجلس، در تاريخ 1403/3/10 به تأييد شوراي نگهبان رسيد. رئيس مجلس شوراي اسلامي ـ محمدباقر قاليباف