ماده 33
1
دادگاههاي كشوري كه به رسميت شناختن حكم آنها درخواست شده درصورتي طبق مفاد اين موافقتنامه، صلاحيتدار شناخته ميشوند كه : الف - محل تولد يا اقامتگاه مدعي عليه هنگام اقامه دعوا در آن كشور باشد.
ب
هرگاه مدعي عليه در زمان طرح دعوا در آن كشور داراي مؤسسه يا شعبهاي ازمؤسسه با طبيعت تجاري يا صنعتي و غيره بوده و دعوا به خاطر اختلاف مربوط به فعاليتاين مؤسسه يا شعبه آن اقامه شده باشد.
پ
موضوع به قراردادي مربوط شود كه طرفها صراحتاً نسبت به صلاحيت دادگاهتوافق كرده باشند يا تعهد به انجام قرارداد مربوط به اين نزاع در آن كشور اجرا شده يا بهطور كلي يا جزيي در آن لازمالاجرا باشد.
ت
هنگامي كه عملي كه موجب مسؤوليت قراردادي باشد در قلمرو آن كشورانجام شده باشد.
ث
دعوا راجع به اموال غير منقولي باشد كه در آن كشور قرار دارد.
ج
مدعي عليه صراحتاً صلاحيت دادگاهها را در آن كشور بپذيرد، يا محلي را برايطرح دعوا در صورت بروز اختلاف انتخاب نمايد، يا بدون اينكه به صلاحيت دادگاه ايرادكند وارد ماهيت دعوا شده باشد.
چ
هرگاه محل تولد يا اقامتگاه مطالبه كننده نفقه در خاك آن كشور باشد.
ح
در مسايل مربوط به حضانت چنانچه محل اقامت خانواده يا آخرين محلاقامت خانواده در آن كشور قرار داشته باشد.
2
در بررسي صلاحيت محلي دادگاه صادركننده حكم مرجع ذيربط در كشوردرخواست شونده ملزم است در گزارش خود به اموري كه مورد استناد دادگاه صادركنندهحكم درخصوص صلاحيت باشد بپردازد مگر اينكه حكم طبق قانون كشور صادركننده بهصورت غيابي صادر شده باشد.