تعيين و اجازههاي لازم. الف - هر يك از طرفين متعاهد حق دارد يك يا چند شركت هواپيمائي را براي انجام سرويسهاي مورد توافق در مسيرهاي مشخصه تعيين و مراتب را كتباً از مجراي ديپلماتيك بطرف متعاهد ديگر اعلام نمايد. ب - پس از دريافت اعلاميه تعيين - طرف متعاهد ديگر با رعايت مفاد بندهاي (ج) و (د) مادة حاضر - بشركت يا شركتهاي هواپيمائي تعيين شده بدون تأخير غير موجه اجازه مربوطه را اعطاء خواهد نمود. ج - مقامات هواپيمائي يكطرف متعاهد ميتواند از شركت يا شركتهائي كه توسط طرف متعاهد ديگر تعيين شده بخواهد كه مقامات مزبور را قانعسازد كه شرايط مقرر در قوانين و مقرراتيكه معمولا براي انجام سرويسهاي هواپيمائي بينالمللي - توسط مقامات مزبور بر اساس مقررات كنوانسيون بينالمللي هواپيمائي كشوري شيكاگو مورخ هفتم دسامبر 1944 اعمال ميگردد حائز ميباشد. د - هر يك از طرفين متعاهد در هر مورد كه قانع نشده باشد كه مالكيت عمده و كنترل مؤثر شركت هواپيمائي مربوطه در دست طرف متعاهد يا اتباع طرف متعاهدي است كه شركت يا شركتهاي مذكور را تعيين نموده يا در صورتيكه شركت هواپيمائي مزبور بموجب قوانين و مقررات معموله توسط مقامات طرف متعاهد مذكور واجد شرايط لازم نباشد – حق دارد از اعطاي اجازه بهرهبرداري موضوع بند (ب) مادة حاضر امتناع ورزد و يا هر شرطيكه براي اعمال حقوق مشخصه در مادة 2موافقتنامه حاضر توسط آن شركت هواپيمائي تعيين شده لازم بداند تحميل نمايد.
ماده 3
از قانون موافقت نامه حمل ونقل هوائي بين دولت شاهنشاهي ايران ودولت ممالك متحده آمريكا — مصوب 1352/08/14