اسناد رسميه در حق طرفين و وراث و قائم مقام آنها معتبر است تا اندازﮤ كه قانون معين كرده (رجوع به قانون ثبت اسناد و مواد آتيه). مادۀ 285 (منسوخه 23ˏ03ˏ1302) - اسناد عادي در دو مورد اعتبار اسناد رسمي را دارد و درباره طرفين و وراث و قائممقام آنان معتبر است: اولا - اگر طرفي كه سند بر عليه او اقامه شده است صدور آن را از منتسباليه تصديق نمايد. ثانياً - در صورتيكه در محكمه ثابت شود كه سند مزبور را طرفي كه رد كرده است فيالواقع امضا و مهر نموده است. مادۀ 286 (منسوخه 23ˏ03ˏ1302) - در مقابل اسناد رسمي يا اسنادي كه اعتبار اسناد رسمي را دارد هيچ نوع دفاعي مسموع نيست مگر اينكه طرف ادعاي جعليت نسبت باسناد مزبوره بكند يا ثابت كند كه اسناد مذكوره بجهتي از جهات قانوني از اعتبار افتاده است. مادۀ 287 (منسوخه 23ˏ03ˏ1302) - اظهار شك و ترديد نسبت باسناد عادي جايز است مگر از طرف شخصي كه سند باسم او نوشته شده و مهر و امضاي منتسب باو رادارد كه در اينصورت هر گاه تصديق نكند فقط ميتواند منكر سند شود يا ادعاي جعليت نمايد و در صورت انكار بر مدعي است كه صحت انتخابسند را ثابت كند.
ماده 284
از قانون موقتي اصول محاكمات حقوقي — مصوب 1290/08/18