در شهر تهران از تاريخ اول فروردين ماه 1348 و در ساير شهرها از تاريخي كه وزارت كشور تعيين و اعلام كند بر كليه اراضي و ساختمانها و مستحدثات واقع در محدوده قانوني شهر عوارض خاص سالانه بمأخذ دو و نيم درصد( 5 /2 %) بهاي آنها كه طبق مقررات اين قانون تعيين خواهد شد برقرار ميشود. شهرداريها مكلفند بر اساس مقررات اين قانون عوارض مذكور را وصول كرده و منحصراً بمصرف نوسازي و عمران شهري برسانند. مصرف وجوه حاصل از اجراي اين قانون در غير موارد مصرح در اين قانون در حكم تصرف غير قانوني در اموال دولت خواهد بود.
تبصره 1
ترتيب مميزي و تشخيص و طرز وصول عوارض مذكور و ترتيب تعيين نسبتي از قيمت ملك كه در هر شهر با توجه بمقتضيات و شرائط خاص اقتصادي مأخذ دريافت عوارض قرار ميگيرد بموجب آئين نامه اي كه از طرف وزارت كشور تنظيم و به تصويب هيئت وزيران ميرسد تعيين و اجرا خواهد شد.
تبصره 2
در شهر تهران عوارض املاك مؤدياني كه مجموع عوارض هر يك از آنان در سال تا مبلغ يكهزار و پانصد ريال باشد بخشوده ميشود و در ساير شهرها انجمنهاي شهر ميتوانند با تأييد وزارت كشور تمام يا قسمتي از عوارض املاك كليه مؤدياني را كه مجموع عوارض هر يك از آنان طبق مقررات اين قانون در سال تا مبلغ يكهزار و پانصد ريال باشد با توجه بمقتضيات خاص اقتصادي شهر با انتشار آگهي مشمول بخشودگي قرار دهند.
تبصره 3
در شهر تهران از اول فروردين ماه 1348 و در ساير شهرها از تاريخي كه وزارت كشور اجراي مقررات اين ماده را اعلام ميكند عوارض سطح شهر و ساير عوارض دريافتي از اراضي و ساختمانهاي شهري ملغي ميشود.
تبصره 4
علاوه بر عوارض مذكور در ماده 2 حق مرغوبيت و هر نوع درآمد ديگري كه در اثر اجراي اين قانون تحصيل شود منحصراً بمصرف نوسازي و عمران شهري خواهد رسيد.
تبصره 5
براي تأمين هزينه هاي اداري و وصول عوارض موضوع اين ماده و تجهيز كادر فني و اداري جهت اجراي اين قانون شهرداريها ميتوانند حداكثر تا ميزان ده درصد درآمد وصولي موضوع اين قانونرا طبق بودجه ايكه بتصويب انجمن شهر و تأييد وزارت كشور خواهد رسيد بمصرف برسانند و مصرف بيش از اين ميزان از درآمد حاصل از اجراي اين قانون بهيچ وجه مجاز نيست
تبصره 6
شهرداريها ميتوانند در عمليات نوسازي از محل درآمد ماده 2 اين قانون رقمي بساختمان دبستان اختصاص دهند.