بانك مركزي ايران در حسن اجراي نظام پولي كشور ميتواند بشرح زير در امور پولي و بانكي دخالت و نظارت كند. 1 - تعيين نرخ رسمي تنزيل مجدد و بهره وام ها كه ممكن است برحسب نوع وام و اوراق و اسناد نرخهاي مختلف تعيين شود. 2 - تعيين نسبت دارائي هاي آني بانكها بكليه دارائيها يا به انواع بدهي هاي آنها برحسب نوع فعاليت بانكها يا ساير ضوابط به تشخيص بانك مركزي ايران. 3 - تعيين نسبت و نرخ بهره سپرده قانوني بانكها نزد بانك مركزي ايران كه ممكن است برحسب تركيب و نوع فعاليت بانكها نسبتهاي متفاوتي براي آن تعيين گردد ولي در هر حال اين نسبت از 10 درصد كمتر و از 30 درصد بيشتر نخواهد بود. 4 - تعيين ميزان حداقل و حداكثر بهره و كارمزد دريافتي و پرداختي بانكها. 5 - تعيين نسبت مجموع سرمايه پرداخت شده و اندوخته بانكها به انواع دارائي ها. 6 - تعيين حداكثر نسبي تعهدات ناشي از افتتاح اعتبار اسنادي - ظهرنويسي يا ضمانت نامه هاي صادر از طرف بانكها و نوع و ميزان وثيقه اين قبيل تعهدات. 7 - تعيين شرايط معاملات اقساطي كه اعتبار آن از طرف بانكها تأمين ميشود. 8 - تعيين مقررات افتتاح حساب جاري و پس انداز و ساير حسابها. 9 - تعيين نوع و ميزان جوائز و هرگونه امتياز ديگري كه براي جلب سپرده هاي جاري يا پس انداز از طرف بانكها عرضه ميگردد و تعيين ضوابط براي تبليغات بانكها در اين مورد. 10 - رسيدگي بعمليات و حساب ها و اسناد و مدارك بانكها و اخذ هرگونه اطلاعات و آمار از بانكها با توجه بلزوم حفظ اسرار حرفه اي. 11 - محدود كردن بانكها به انجام يك يا چند نوع از فعاليت هاي مربوط بطور موقت يا دائم. 12 - تعيين نحوه مصرف وجوه سپرده هاي پس انداز و سپرده هاي مشابه نزد بانكها. 13 - تعيين حداكثر مجموع وامها و اعتبارات بانكها بطور كلي يا در هر يك از رشته هاي مختلف. 14 - تعيين شرايط كلي اخذ وام بانكها از اشخاص و صدور گواهي سپرده. 15 - تعيين مقررات مشروح در بندهاي 1 تا 14 بالا براي مؤسسات اعتباري غيربانكي.
تبصره
استفاده از اختيارات موضوع اين ماده بايد قبلا بتصويب شوراي پول و اعتبار برسد.