1 - چنانچه هر يك از طرفهاي پيمان - تشخيص دهد كه حوادثي فوقالعاده مربوط بموضوع اين پيمان مصالح عاليه كشورش را بمخاطره افكنده است حق خواهد داشت در اعمال حق حاكميت ملي خود از پيمان كنارهگيري كند. طرف مذكور بايد اين كنارهگيري را با اخطار قبلي سه ماهه بكليه دول ديگر طرف پيمان و بشوراي امنيت ملل متحد اعلام نمايد. اخطار مذكور بايد حاوي بيان و شرح حوادث فوقالعادهاي كه بنظر دولت مورد بحث مصالح عاليه كشورش را بمخاطره انداخته است - باشد. 2 - بيست و پنج سال پس از لازمالاجراء شدن پيمان - كنفرانسي تشكيل خواهد شد تا در مورد اينكه آيا پيمان براي مدت نامحدودي لازمالاجراء بماند يا براي مدت يا مدتهاي اضافي معيني تمديد شود - اخذ تصميم كند. اين تصميم باكثريت آراي طرف هاي پيمان اتخاذ خواهد شد.
ماده 10
از قانون پيمان بينالمللي منع گسترش سلاحهاي هستهاي — مصوب 1348/10/22