مشمولين قانون تأمين اجتماعي طبق شرايط زير حق استفاده از مستمري بازنشستگي موضوع اين قانون را خواهند داشت:
الف
با داشتن حداقل سي سال تمام سابقه پرداخت حق بيمه مقرر براي استفاده از مستمري بازنشستگي با هر قدر سن.
ب
بيمه شدگاني كه بيش از بيست سال تمام و كمتر از سي سال تمام سابقه پرداخت حق بيمه مقرر را داشته باشند، مشروط بر اينكه مجموع سن و سابقه پرداخت حق بيمه آنان در مورد بيمه شدگان مرد هفتاد و در مورد بيمه شدگان زن از رقم شصت و پنج كمتر نباشد. كسر سال در اين مورد محاسبه نخواهد شد و براي جمع كردن سن و سابقه پرداخت حق بيمه فقط سالهاي كامل منظور مي گردد.
ج
بيمه شدگاني كه بيش از پنجسال و كمتر از ده سال تمام سابقه پرداخت حق بيمه مقرر را دارند و سن بيمه شده مرد از شصت و سن بيمه شده زن از پنجاه و پنج سال تمام متجاوز باشد مي توانند درخواست بازنشستگي نمايند مشروط براينكه ما به التفاوت حق بيمه تا ده سال تمام را به مأخذ متوسط حقوق يا مزد خود با نرخ سيزده درصد بطور يكجا به سازمان بپردازند. چنانچه به تشخيص سازمان پرداخت يكجا ميسر نباشد، ما به التفاوت حق بيمه تا ده سال به اقساط ماهانه از مستمري آنان كسر خواهد شد. حداكثر مدت تقسيط برابر با مدت پرداخت ما به التفاوت حق بيمه خواهد بود.
تبصره 1
حداكثر پنجسال به سابقه پرداخت حق بيمه، بيمه شدگان حائز شرايط بندهاي الف و ب اين ماده افزوده خواهد شد و در هر حال جمع سابقه پرداخت حق بيمه از سي و پنجسال تجاوز نخواهد كرد.
تبصره 2
پرداخت حق بيمه مدتي كه به موجب تبصره 1 به سابقه پرداخت حق بيمه، بيمه شدگان افزوده مي گردد به عهده دولت است و سازمان برنامه و بودجه مكلف است با اعلام سازمان تأمين اجتماعي مبالغ مربوط را در بودجه كل كشور منظور نموده و پس از تصويب بودجه بطور يكجا به سازمان تأمين اجتماعي بپردازد.