لايحه قانوني تعيين بهاي خدمات فرودگاهي و پروازي مصوب 1358,05,21 با اصلاحات و الحاقات بعدي
فصل اول
تعاريف مصوب 1358/5/21
ماده 1
اصطلاحاتي كه در اين قانون بكار برده شده از نظر اجراي اين قانون بشرح زير تعريف ميشود: الف ـ فرو دگاه: به محلي اطلاق ميشود كه در قلمرو حاكميت دولت ايران احداث شده و آماده فرود، توقف و پرواز هواپيما باشد. ب ـ حداكثر و زن مجاز هواپيما: منظور حداكثر وزن مجاز هواپيما هنگام بلند شدن ميباشد كه در گواهينامه معتبر صلاحيت پرو از هواپيما ذكر شده و در صورتيكه چنين گواهينامه اي در دسترس نباشد، حداكثر وزن مجاز هواپيما همانست كه در نشريه كارخانه سازنده هواپيما يا نشريات معتبر بين المللي (به انتخاب سازمان هواپيمائي كشوري) درج گرديده است. ج ـ روز: فاصله زماني بين طلوع و غرو ب آفتاب در فرو دگاه مربوطه ميباشد د ـ شب: فاصله زماني بين غرو ب و طلوع آفتاب در فرودگاه مربوطه ميباشد. ه ـ ـ توقف: منظور توقف هواپيما در فاصله بين هر فرود و برخاستن ميباشد. و ـ هواپيمائي خصوصي: عبارت از هواپيمائي است كه گواهينامه صلاحيت پرواز آن مشروط بر عدم استفاده هواپيما در حمل و نقل عمومي صادر شده باشد و براي پرو ازهاي خصوصي بدون قصد انتفاع بازرگاني مورد استفاده قرار گيرد. ز ـ پرو از توريستي: پروازي است كه بطور دربست اختصاص بتورهاي مسافربري جهت بازديد از ايران دارد. ح ـ پرواز دانشجوئي: پروازي است كه بطور دربست اختصاص بدانشجويان ايراني دارد.
فصل دو م
طبقه بندي فرودگاههاي كشوري
ماده 2
بمنظور محاسبه بهاي خدمات مندرج در اين قانون فرو دگاههاي كشور بشرح زير طبقه بندي ميگردند:
الف
كليه فرودگاههاي بين المللي و غيربين المللي كشور كه داراي سرويس تقرب ميباشند.
ب
فرودگاههائي كه داراي باند آسفالت ميباشند.
ج
ساير فرودگاههاي كشور.
فصل سوم
بهاي خدمات فرودگاهي و پروازي
ماده 3
بهاي خدمات فرود: هواپيماهاي مشمول اين قانون براي هر دفعه فرود در فرودگاههاي زير براي هر هزار كيلوگرم وزن بايستي و جوه زير را بپردازند:
الف
فرودگاههاي رديف الف: ماده 2 براي هر هزار كيلوگرم 300 (سيصد) ريال
ب
فرودگاههاي رديف ب: ماده 2 براي هر هزار كيلوگرم 250 (دو يست و پنجاه) ريال
ج
فرودگاههاي رديف ج: ماده 2 براي هر هزار كيلوگرم 150 (يكصد و پنجاه) ريال
تبصره 1
حداقل دريافتي براي هر فرو د 3000 (سه هزار) ريال خواهد بود.
تبصره 2
در فرودگاه بين المللي مهرآباد بين ساعات 9 شب الي 8 صبح (محلي) بيست و پنج درصد اضافه دريافت خواهد گرديد.
تبصره 3
از كليه هواپيماهاي دربست و فوق العاده (اضافه از برنامه منظم پرواز) باستثناي پروازهاي دربست دانشجوئي و توريستي بيست و پنج درصد اضافه دريافت خواهد گرديد.
ماده 4
بهاي توقف: هواپيماهاي مشمول اين قانون بايستي بابت مازاد بر 2 ساعت توقف در فرو دگاه و جوه زير را بپردازند.
الف
براي هر ساعت توقف اضافي بين ساعات 5 تا 21 (محلي) در فضاي باز ده درصد بهاي فرود مندرج در ماده 3.
ب
براي هر ساعت توقف اضافي بين ساعات 21 تا 5 (محلي) در فضاي باز بيست درصد بهاي فرود مندرج در ماده 3.
ج
براي هر ساعت توقف اضافي در آشيانه سي درصد بهاي فرود مندرج در ماده 3.
تبصره 1
براي ساعاتي كه هواپيما بدستور مقامات صلاحيتدار ناگزير از توقف باشد، بهاي توقف دريافت نميگردد.
تبصره 2
پروازهاي توريستي تا 24 ساعت از پرداخت بهاي توقف معاف ميباشند.
تبصره 3
در محاسبه ساعات توقف كمتر از نيم ساعت محاسبه نخواهد شد و سي دقيقه ببالا يكساعت محسوب ميگردد.
تبصره 4
در مواردي كه هواپيما بدون جهت قانوني و يا ضرورت فني بيش از يكماه در فضاي باز يا بيش از يك هفته در آشيانه توقف نمايد و از طرف مالك و يا متصدي حمل و نقل و يا خلبان هواپيما هيچگونه مراجعه و اعلامي نشود و يا ترتيب پرداخت بدهي بابت خدمات مقرر در اين قانون را ندهد سازمان هواپيمائي كشوري مجاز است نسبت بجابجا كردن هواپيما پس از مدتهاي مذكور و نسبت بضبط آن ظرف سه ماه اقدام نمايد، هرگونه هزينه جابجائي هواپيما بعهده مالك آن خواهد بود.
ماده 5
بهاي خدمات رو شنائي: براي هردفعه استفاده هواپيماهاي مشمول اين قانون از سيستم رو شنائي، وجوه زير دريافت ميگردد.
الف
در فرودگاه بين المللي مهرآباد 7000 (هفت هزار) ريال
ب
در ساير فرودگاههاي رديف الف ماده 2 - 5000 (پنج هزار) ريال
ج
در فرو دگاههاي رديف ب و ج ماده 2 - 3000 (سه هزار) ريال
د
براي هربار حركت در محوطه فرو دگاه كه منجر به برخاستن هواپيما نگردد وليكن از قسمتي از وسائل روشنائي استفاده نمايد، 2000 (دو هزار) ريال
ماده 6
بهاي استفاده از وسائل ناوبري و مخابراتي و سرويسهاي مراقبت پرواز: در پروازهاي عبوري بدو ن توقف در ايران از هر هواپيماي مشمول اين قانون و جوه زير دريافت ميگردد:
الف
از هواپيماهاي با حداكثر و زن مجاز كمتر از 10000(ده هزار) كيلوگرم و جهي دريافت نميشود.
ب
هواپيماهاي از 10000 (ده هزار) كيلوگرم تا 50000 (پنجاه هزار) كيلوگرم 5000) پنج هزار) ريال
ج
هواپيماهاي از 50000 (پنجاه هزار) كيلوگرم تا 100000 (يكصدهزار( كيلوگرم 7000(هفت هزار) ريال
د
هواپيماهاي از 100000 (يكصد هزار) كيلوگرم ببالا 20000 (بيست هزار) ريال
ماده 7 (اصلاحي 06ˏ11ˏ1364) اصلاحی ۱۳۶۴/۱۱/۰۶
ماده 7 (اصلاحي 06ˏ11ˏ1364) -
1
از هر مسافر خارجي غير ترانزيت در موقع ترك ايران مبلغ يكهزار و پانصد (1500) ريال.
2
از هر يك از اتباع ايراني كه به خارج از كشور مسافرت مينمايند مبلغ يكهزار (1000) ريال.
3
از هر يك از مسافرين هواپيمائي كه از فرودگاههاي داخلي كشور تردد مينمايند باستثناي اطفال زير دو سال مبلغ دويست و پنجاه (250) ريال.
ماده 8
هزينه صدو ر گواهينامه ثبت وسائل پروازي - براي هر دفعه صدو ر گواهينامه ثبت و تابعيت وسائل پروازي وجوه مندرج در جدو ل زير اخذ ميگردد: حداكثر وزن هواپيما عوارض بريال
الف
تا 2750 (دو هزار و هفتصد و پنجاه) كيلوگرم 10000) ده هزار) ريال
ب
تا 5700 (پنج هزار و هفتصد) كيلوگرم 20000)بيست هزار) ريال
ج
تا 12500 (دو ازده هزار و پانصد) كيلوگرم 25000)بيست و پنج هزار) ريال
د
تا 45000 (چهل و پنج هزار) كيلوگرم 50000) پنجاه هزار) ريال
ه
- بيش از 45000 (چهل و پنج هزار) كيلوگرم 75000)هفتاد و پنج هزار) ريال
تبصره 1
در صورتيكه مالك وسيله پروازي تغيير كند گواهينامه ثبت بايد طبق مقررات آئين نامه ثبت و تابعيت وسائل پروازي بنام مالك جديد صادر گردد و هزينه مربوطه از مالك جديد دريافت ميگردد.
ماده 9
هزينه صدو ر گواهينامه صلاحيت پرواز وسائل پروازي - براي بازرسي و صدور گواهينامه صلاحيت پرواز نسبت بوسائل پروازي كه در ايران به ثبت رسيده است و جوه زير دريافت ميشود:
1
هواسر (گلايدر ـ بالن) وزن حداكثر تا 1000 (هزار) كيلوگرم 10000 (ده هزار) ريال. بيش از 1000 (هزار) كيلوگرم 15000 (پانزده هزار) ريال
2
ساير انواع هواپيماها حداكثر و زن تا 2750 (دو هزار و هفتصد و پنجاه) كيلوگرم 30000 (سي هزار) ريال. حداكثر و زن تا 5700 (پنج هزار و هفتصد) كيلوگرم 75000 (هفتاد و پنج هزار) ريال حداكثر و زن تا 12500 (دو ازده هزار و پانصد) كيلوگرم 90000 (نود هزار) ريال حداكثر و زن از 12500 (دوازده هزار و پانصد) كيلوگرم ببالا نسبت بهر يك هزار كيلوگرم مبلغ چهار صد ريال و كمتر از يكهزار كيلوگرم، يكهزار كيلوگرم محسوب است.
تبصره
هزينه صدو ر گواهينامه صلاحيت پرواز موقت كمتر از يك هفته فقط براي يكبار مجاني خواهد بود و براي دفعات بعد يا مدت موقت بيشتر از يك هفته مطابق با جدول ماده 9 دريافت ميگردد.
ماده 10
هزينه تمديد اعتبار گواهينامه صلاحيت پرو از - الف : وجوهي كه براي تمديد اعتبار گواهينامه صلاحيت پرواز هر و سيله پروازي تعلق ميگيرد معادل وجوهي است كه طبق ماده 9 قانون بايد پرداخت شود.
ب
و جوه مقرر در بند الف: براي تمديدهاي موقت بيش از يك هفته ميباشد و در مورد تمديدهاي موقت كمتر از يك هفته فقط يكبار وجهي دريافت نخواهد شد و براي دفعات بعد وجوه مقرر در ماده 9 دريافت ميگردد.
ماده 11
هزينه صدور و تمديد اعتبار گواهينامه هاي خلباني و ساير پرسنل هواپيمائي - بمنظور آزمايش و صدو ر گواهينامه هاي خلباني و ساير گواهينامه هاي فني هواپيمائي وجوه مندرج در جدول زير دريافت ميگردد:
| رديف | خلبان و خدمه پرواز | آزمايش زميني | آزمايش پروازي | تمديد گواهينامه | شناسائي گواهينامه خارجي |
| 1 | گواهينامه خلباني شخصي | 2500 ريال | 2000 ريال | 800 ريال | 1500 ريال |
| 2 | گواهينامه بازرگاني | 5000 ريال | 2500 ريال | 500 ريال | 3000 ريال |
| 3 | گواهينامه حمل و نقل | 7000 ريال | 5000 ريال | 1000 ريال | 4000 ريال |
| 4 | گواهينامه خلباني هواسر (گلايدر) | 500 ريال | 1000 ريال | 200 ريال | 3000 ريال |
| 5 | گواهينامه مهندسي پرو از | 5000 ريال | 4000 ريال | 500 ريال | 2750 ريال |
| 6 | گواهينامه سايرخدمه پرو از | 1000 ريال | - | 500 ريال | 800 ريال |
| 7 | درج اختيارو امتياز مخصوص درگواهينامه هرمرتبه | 2000 ريال | 2000 ريال | - | 1500 ريال |
| 8 | اجازه نامه موقت گواهينامه خلباني | 2000 ريال | 2500 ريال | 1000 ريال | 1000 ريال |
رديف گرو ه زميني آزمايش زميني تمديد گواهينامه شناسائي اعتبارگواهينامه خارجي 1 گواهينامه مكانيك هواپيما 1500 ريال 300 ريال 1000 ريال 2 گواهينامه آلات دقيق، الكترو نيك و الكتريك 1500 ريال 300 ريال 1000 ريال 3 درج اختيارمخصوص در گواهينامه هرمرتبه 1000 ريال - 750 ريال 4 اجازه نامه موقت مكانيك هواپيما، آلات دقيق، الكترو نيك و الكتريك 1200 ريال 700 ريال 1200 ريال
تبصره 1
براي صدور تائيديه هرنوع گواهينامه 300 (سيصد) ريال
تبصره 2
براي صدو ر المثني هرنوع گواهينامه بار او ل 1000 (هزار) ريال و براي دفعات بعد هربار 1500 (يكهزار و پانصد) ريال
تبصره 3
براي آزمايش پروازي چنانچه از هواپيماي دولتي استفاده گردد و جوه مندرج در جدول زير دريافت ميگردد.
الف
هواپيماي يك موتوره ساعتي 15000 (پانزده هزار) ريال.
ب
هواپيماي دو موتوره ساعتي 25000 (بيست و پنج هزار) ريال .
ج
هواپيماي دو موتوره جت ساعتي 30000 (سي هزار) ريال.
د
پرو از با دستگاه مخصوص (لينك) ساعتي 5000 (پنج هزار) ريال
ماده 12
عوارض متفرقه – الف : حتي[حق] اشتراك كتاب اطلاعات هوانوردي )AIP( 3000 )سه هزار( ريال ب :ارسال اصلاحيه هاي بعدي كتاب فوق ساليانه براي هرنسخه 1500 (يكهزارو پانصد) ريال ج :صدو ر گواهينامه ايجاد باند يا فرو دگاه خصوصي 2500 (دو هزارو پانصد) ريال د :صدو ر پروانه بهره برداري هوائي موضوع ماده 17 قانون هواپيمائي كشوري مصوب سال 1328 ،100000 (صدهزار) ريال ه ـ :صدو ر اجازه نامه تأ سيس آموزشگاههاي تعليماتي هواپيمائي با رعايت مفاد ماده 17 قانون هواپيمائي كشوري مصوب سال 20000 ،1328 (بيست هزار) ريال و :صدو ر اجازه نامه پروازهاي بازرگاني موضوع قسمت اخير ماده 17 قانون هواپيمائي كشوري مصوب سال 25000 ،1328 (بيست پنج هزار)ريال ز :صدو ر اجازه نامه تعميرگاههاي فني هواپيما 40000(چهل هزار) ريال ح :اضافه كردن اختيارات تعميرگاه فني هواپيما 10000 (ده هزار) ريال
فصل چهارم
معافيت ها
ماده 13
علاوه بر معافيت مندرج در متن اين قانون در موارد زير بهاي خدمات و هزينه هاي مندرج در اين قانون دريافت نميگردد: الف ـ هواپيماهاي متعلق بدو لت كه بمنظورهاي غيربازرگاني پرواز مينمايند. ب ـ هواپيماهاي متعلق به رؤساي كشورها يا مقامات دولتي دعوت شده بوسيله دولت ايران و نمايندگان سياسي و وابسته هاي سفارتخانه هاي مقيم ايران كه بمنظور غيربازرگاني پرواز مينمايند. ج ـ هواپيماهائي كه بنا به توصيه يكي از سازمانهاي دولتي ايران بمنظور همكاريهاي نظامي يا اقتصادي يا كشاو رزي و غيره در فرو دگاههاي ايران به پرواز غيرانتفاعي مبادرت مينمايند. د ـ هواپيماهائي كه بمنظور تجسس و نجات در موارد سانحه در ايران پرواز مينمايند. ه ـ ـ پرو ازهاي آزمايشي كه بنا بدستور سازمان هواپيمائي كشوري بمنظور احراز صلاحيت پرواز هواپيما صورت ميگيرد. و ـ فرودهائي كه بنا بدستور مقامات صلاحيتدار ايران بمنظور كنترل پرو از صورت ميگيرد. ز ـ حق اشتراك كتاب اطلاعات هواپيمائي كشوري (AIP) و حق تمديد آن در مورد سازمانهاي دو لتي ايران و مقامات دو لتي هواپيمائي كشورهاي خارجي. ح ـ عوارض صدور و تمديد گواهينامه براي كاركنان سازمان هواپيمائي كشوري.
ماده 14
ده درصد از درآمد حاصل از اجراي اين قانون جهت تأ مين قسمتي از هزينه هاي رفاهي كارمندان سازمان هواپيمائي كشور تشخيص داده خواهد شد كه آئيننامه مربوطه ظرف دو ماه توسط سازمان هواپيمائي كشوري تهيه و بتصويب دولت خواهد رسيد.
ماده 15
از تاريخ تصويب اين قانون، قانون تعرفه جديد عوارض فرود و توقف و ساير خدمات و عوارض مربوط بگواهينامه هاي فني و هواپيماها و كاركنان پرواز مصوب 1346 و ساير مقررات مغاير با اين قانون ملغي است. نخست وزير