«شركت مكلف است گروه و پايه مستخدمين خود را كه در تاريخ تصويب مقررات استخدامي شركتهاي دولتي در خدمت داشته است پس از اجراي ماده 11 اين مقررات باستناد شغل مورد تصدي با احتساب كليه سنوات خدمت دولتي آنان بازاء هر دو سال يك پايه تعيين كند».
تبصره 1 (اصلاحي 19ˏ02ˏ1358)
در صورتيكه جمع دريافتي ماهانه مستخدم شركت بابت حقوق و تأهل و مدد معاش اولاد و مزاياي مستمر بيش از حقوق گروه و پايه موضوع اين ماده باشد مابه التفاوت بعنوان مزاياي موقت شغل باو پرداخت ميشود و پس از تعيين مزاياي شغل موضوع ماده 14 در صورتيكه مزاياي موقت شغل مستخدم از مبلغ مزاياي شغل كه باو تعلق ميگيرد بيشتر باشد مابه التفاوت بعنوان تفاوت تطبيق مزايا پرداخت خواهد شد.
تبصره 2
در صورت افزايش حقوق مستخدم بهمان ميزان از مزاياي موقت شغل يا تفاوت تطبيق مزاياي او كسر ميشود.
تبصره 3
تشخيص مزاياي مستمر كه باقتضاي شغل مورد تصدي در زمان تصويب اين مقررات در شركت مورد عمل است و به مستخدم پرداخت ميشود با مجمع عمومي يا شوراي شركت خواهد بود و تا زمانيكه وضع مستخدمين شركت با اين مقررات تطبيق نيافته است مزاياي مستمر جايگزين مزاياي شغل محسوب ميشود.
تبصره 4
مستخدميني كه هنگام اجراي مقررات اين فصل عهده دار شغلي نباشند بر اساس ماده 62 اين مقررات آماده بخدمت ميشوند.
تبصره 5
شركتهائي كه طبق مقررات استخدامي سابق جدول حقوق آنان با توجه بعوامل بدي آب و هوا و دوري از مركز بطور واحد تعيين شده است، با تصويب مجمع عمومي يا شوراي مربوط بصورت دو جدول يكي جدول حقوق طبق ماده 13 اين مقررات و ديگري جدول فوق العاده اشتغال خارج از مركز و بدي آب و هوا تجزيه ميشود و جدول حقوق اخير مبناي تطبيق وضع مستخدمين شركت با اين مقررات خواهد بود. تا زمانيكه فوق العاده هاي بدي آب و هوا، محروميت از تسهيلات زندگي و محل خدمت موضوع ماده 20 اين مقررات در شركت بمرحله اجرا گذارده نشده است فوق العاده اشتغال خارج از مركز و بدي آب و هواي موضوع اين تبصره قابل پرداخت خواهد بود.
تبصره 6 (الحاقي 19ˏ02ˏ1358)
سوابق خدمت مستخدمين شركتها و مؤسسات خصوصي كه با اجازه قانون بشركت دولتي تبديل شده يا ميشوند در اجراي اين ماده و ساير مواد اين مقررات قابل احتساب ميباشد.