هر دولت متعاهد كه نسبت به يك مورد اضطراري در دريا نيازمند به كمك باشد ميتواند از طريق مركز يا مستقيماً از هر يك از دولتهاي متعاهد تقاضاي مساعدت نمايد. در مواردي كه از خدمات مركز استفاده ميشود مركز سريعاً تقاضاهايي را كه براي كمك دريافت داشته است جهت كليه دولتهاي متعاهد ديگر ارسال خواهد نمود و دولتهاي متعاهدي كه طبق اين بند از آنها تقاضاي كمك ميشود در حدود امكانات و توانايي نهايت سعي خود را براي كمك مورد درخواست مبذول خواهند داشت. (2) كمك مذكور در بند (1) فوق ميتواند شامل موارد زير باشد: (الف) پرسنل، مواد و تجهيزات از جمله تسهيلات يا روشها براي دفع مواد آلودهكننده كه جمعآوري شده است. (ب) ظرفيت كنترل و مراقبت. (ج) تسهيل انتقال پرسنل و مواد و تجهيزات به داخل يا خارج سرزمين هر كشور متعاهد و يا عبور از آن. (3) دولتهاي متعاهد ميتوانند براي هماهنگ ساختن هرگونه عمليات مقابله با موارد اضطراري در دريا كه نسبت به آن طبق بند (1) فوق تقاضاي مساعدت شده است از خدمات مركز استفاده نمايند. (4) هر دولت متعاهد كه طبق بند (1) فوق تقاضاي مساعدت ميكند فعاليتهايي را كه با استفاده از مساعدت مذكور به عمل آورده و نتايج حاصل از آن را به مركز گزارش خواهد نمود. مركز بلافاصله اينگونه گزارشها را جهت كليه دول متعاهد ديگر ارسال خواهد داشت. (5) در موارد اضطراري خاص مركز ممكن است تقاضاي بسيج منابعي را بنمايد كه دولتهاي متعاهد براي مبارزه با آلودگي ناشي از نفت و ساير مواد مضره فراهم نمودهاند.
ماده 11
از پروتكل همكاري منطقهاي براي مبارزه با آلودگي ناشي از نفت و ساير مواد مضره در موارد اضطراري — مصوب 1357/02/05