اصول برنامه ريزي آموزشهاي علمي - كاربردي و هدايت پژوهشهاي وابسته به آن عبارت است از:
الف
به كاربردن نظريه هاي علمي و مكتسبات فني در جهت رشد تواناييهاي عملي.
ب
برقراري پيوند و هماهنگي ميان آموزش و پژوهش كاربردي و نيازهاي شغلي.
ج
انعطاف پذير كردن برنامه هاي آموزشي و پژوهشي كاربردي به تناسب تحولات علوم و فنون.
د
آماده سازي و تربيت تدريجي و مستمر افراد براي اشتغال آنها در حيطة شغلي خاص يا طيفي از مشاغل همگون. هـ) طراحي اين آموزشها به نحوي كه فارغ التحصيلان هر يك از مراحل و مقاطع مختلف، داراي كارايي لازم براي اشتغال باشند و امكان بازگشت به آموزش يا ادامة آن براي آنها فراهم باشد.
و
كارآموزي و كسب مهارتهاي شغلي با برنامه ريزي هماهنگ.
ز
توجه به تناسب و هماهنگي بين دانش و مهارت در هر دوره و در هر سطح و پيوستگي و انسجام بين مقاطع در دوره هاي مختلف.
ح
قرار گرفتن آموزشهاي كاربردي به عنوان يكي از شروط اصلي ارتقاي شغلي در مشاغل تخصصي و به تناسب آن متحول كردن نظام اشتغال و دستمزد.