ماده 1

تعاريف: 1 - سلامت: عبارت از رفاه كامل جسمي، رواني، اجتماعي و معنوي است و تنها به نبود بيماري و معلوليت اطلاق نمي شود. 2 - حق سلامت: حق سلامت زنان به معناي برخورداري از سلامت جسمي، رواني، اجتماعي و معنوي در زندگي فردي، خانوادگي و اجتماعي با توجه به ويژگي هاي آنان در مراحل مختلف زندگي بوده و از جمله حقوق طبيعي و همگاني محسوب مي شود و مسئوليت تأمين آن بر عهده دولت ها مي باشد. يافته هاي علمي جديد درباره سلامت زنان و نظام هاي سلامت بر رويكردهاي ادغام يافته سلامت در طي دوره هاي زندگي تأكيد دارد و آن را نكته اي كليدي و با اهميت در برنامه هاي پژوهشي و برنامه ريزي به شمار مي آورند. در چنين رويكردي ابعاد فيزيكي، رواني، اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و معنوي زندگي زنان با در نظر گرفتن نقش هاي چندگانه فردي، اجتماعي و خانوادگي آنان مد نظر قرار مي گيرد. 3 - سلامت معنوي: يكي از ابعاد سلامت كه در ارتباط با زندگي و رستگاري در دنيا و پس از آن است و با احساسات عميق و عقايد انسان به ويژه در بعد مذهبي و جداي از بخش مادي و جسماني زندگي مي باشد. 4 - ارتقاي سلامت: عبارت است از فرآيند توانمندسازي افراد جهت افزايش تسلط بر سلامت خود و بهبود آن 5 - پيشگيري از بيماري ها: پيشگيري از بيماري ها، دربرگيرنده اقداماتي است كه علاوه بر جلوگيري از وقوع بيماري (نظير كاهش عوامل خطر)، پيشرفت آن را نيز متوقف كرده و در صورت بروز، عوارض آن را كم مي كند. 6 - رفتارهاي پرخطر: رفتارهايي است كه موجب افزايش احتمال بروز بيماري، جراحت و يا ناتواني در طول زندگي مي گردد. 7 - عوامل خطر: عبارت است از رفتار، ابعاد شيوه زندگي يا وضعيت اجتماعي، اقتصادي يا زيست شناختي كه همراه با استعداد فزاينده اي از ابتلا به بيماري، ناخوشي يا صدمات بوده و يا به وجود آورنده و علت اين حالت ها باشد. 8 - نظام سلامت: تمام فعاليت هايي كه هدف اصلي آنها، حفظ، ارتقاء و يا بازگرداندن سلامت است. 9 - معلوليت اجتماعي: هرگونه نقص يا ناتواني شديد در انجام فعاليت هاي اساسي و عملكرد زندگي خانوادگي و اجتماعي (تحصيل، اشتغال، معاشرت) كه بر سلامت تأثير مي گذارد.