در اجراي اصل هفتاد و ششم (76) قانون اساسي و با توجه به تفسير شوراي نگهبان در مورد اصل مذكور هرگاه نماينده‌اي تحقيق و تفحص در هر يك از امور كشور را لازم بداند، درخواست خود را كتباً ازطريق هيأت رئيسه‌مجلس به كميسيوني كه امر مزبور در تخصص آن است تقديم مي‌نمايد و كميسيون اطلاعاتي را كه در آن زمينه دارد دراختيار وي قرار مي‌دهد. درصورتي كه نماينده مزبور اطلاعات موجود در كميسيون را كافي تشخيص ندهد، كميسيون از نماينده مزبور در اولين فرصت دعوت به‌عمل مي‌آورد و‌دلائل ضرورت تحقيق و تفحص در زمينه مورد نظر را استماع مي‌نمايد و پس از بررسي، نظر خود را مبني بر تصويب يا رد درخواست نماينده به مجلس‌گزارش مي‌دهد. اين گزارش خارج از نوبت در دستور مجلس قرار مي‌گيرد. درصورتي كه گزارش كميسيون به مجلس مبني بر تصويب درخواست تحقيق و تفحص باشد، پس از استماع آن، بدون بحث رأي‌گيري به‌عمل مي‌آيد و درصورتي كه مبني بر رد آن باشد، نماينده درخواست كننده مي‌تواند حداكثر به مدت ده دقيقه از درخواست خود دفاع نمايد. درصورت تصويب مجلس، انجام تحقيق و تفحص به همان كميسيون محول مي‌گردد. كميسيون ، ضمن دعوت از نماينده درخواست كننده تفحص، تحقيق و تفحص لازم را به‌عمل آورده و نتيجه آن را كه طي گزارشي در جلسه مشترك هيأت تحقيق و‌تفحص و كميسيون به تصويب مي‌رسد به مجلس تقديم مي‌نمايد.
تبصره 1
سازمان يا نهاد مورد تحقيق و تفحص موظف است كليه مدارك و اطلاعات مورد نياز كميسيون را براي بررسي در اختيار قرار دهد.
تبصره 2
عضويت اعضاي ديگر كميسيون ها در هيأت تحقيق و تفحص با تشخيص كميسيون ذي ربط بلامانع است.
تبصره 3(اصلاحي 20ˏ05ˏ1380)
تحقيق و تفحص در مورد آن دسته از نهادها و دستگاههايي كه تحت امر مستقيم مقام معظم رهبري هستند با اذن معظمله انجام مي شود.