حقوق ماهانه پرسنل از مجموع چهار عامل زير تشكيل ميگردد: الف - حداقل حقوق. مبلغ معيني است كه بعنوان كمترين ميزان حقوق دريافتي در سطح پرسنل مشمول اين قانون پرداخت ميگردد. ب - حق كارآئي. مبلغي است برابر با حاصلضرب رتبه حقوقي به توان دو در واحد حق كارآئي. ج (منسوخه 13ˏ06ˏ1370) - حق ارتقاء - مبلغ ثابتي است كه به طور يكسان در ازاي نيل به يك درجه يا رتبه بالاتر به حقوق پرسنل افزوده ميگردد. د (منسوخه 13ˏ06ˏ1370) - حق پايه - مبلغ ثابتي است كه به طور يكسان در ازاي هر پايه كه پس از هر دو سال خدمت به پرسنل تعلق مي‌گيرد، به حقوق آنان افزوده‌مي‌گردد. - حقوق پايه - مبلغي است معادل 3، 4 يا 5 درصد مجموع حداقل حقوق و حق كارآئي و حقوق پايه سالهاي قبل، كه بر اساس ارزشيابي پرسنل، پس از هر يكسال خدمت به پرسنل تعلق مي گيرد و به حقوق آنان اضافه مي شود. تبصره 1 - اولين رتبه حقوقي براي پرسنلي كه بر اساس تحصيلات پائين تر از پايان دوره ابتدائي استخدام ميشوند برابر است با يك و براي دارندگان مدارك تحصيلي پايان دوره ابتدائي برابر است با 2 و در ازاء هر سال تحصيل بالاتر از آن يك واحد به آن افزوده ميگردد. در محاسبه اولين رتبه حقوقي پرسنل، سنوات آموزشي قبل از نيل به درجه يا رتبه در بدو استخدام نيز منظور ميگردد. تبصره 2 - اولين رتبه حقوقي كارمندان موضوع ماده 74 اين قانون برابر است با رتبه هاي مذكور در همان ماده. تبصره 3 - رتبه حقوقي پرسنل پس از اولين رتبه برابر است با تعداد درجات يا رتبه هاي دريافتي پس از نخستين درجه يا رتبه به اضافه اولين رتبه حقوقي.
ماده 131
از قانون ارتش جمهوري اسلامي ايران — مصوب 1366/07/07