به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده مي شود به كنوانسيون حفاظت از گونههاي مهاجر وحشي ملحق شود و اسناد تصويب را به امين اسناد بسپارد.
تبصره
در اجراي بند (2) ماده (13) كنوانسيون مذكور، اصل يكصد و سي و نهم (139) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران رعايت خواهد شد. بسمالله الرحمن الرحيم كنوانسيون حفاظت از گونههاي مهاجر وحشي طرفهاي متعاهد؛با اعتقاد به اين كه جانوران وحشي در اشكال بي شمار شان، بخش غير قابل جايگزين سيستم طبيعي كره زمين را تشكيل مي دهند كه بايد براي سعادت بشريت حفظ شوند؛با آگاهي از اين كه تمامي نسلهاي بشري بايد منابع كره زمين را براي نسلهاي آينده حفظ كنند و ملزم هستند كه از حفظ و بهره برداري خردمندانه اين ميراث در جايي كه به كار گرفته ميشود اطمينان حاصل نمايند؛با آگاهي از ارزش در حال رشد جانوران وحشي از نقطه نظر زيست محيطي، بوم شناسي، نسل شناسي، علمي، زيبايي شناسي، تفريحي، فرهنگي، آموزشي، اجتماعي و اقتصادي؛با ابراز نگراني به ويژه در مورد گونههاي جانوران وحشي كه از فراز محدوده قلمرو ملي آنها و يا به خارج از آن مهاجرت ميكنند؛با تصديق اين كه دولتها، حامي گونههاي مهاجر جانوران وحشي كه درون محدوده قلمرو ملي آنها زندگي مي كنند و يا از فراز آنها عبور مي كنند، هستند و بايد باشند؛با اعتقاد به اين كه حفاظت و مديريت كار آمد گونههاي مهاجر جانوران وحشي كه بخشي از دورة زندگي خود را در محدوده قلمرو ملي آنها مي گذرانند، مستلزم اقدام هماهنگ تمامي دولتها است؛با ياد آوري توصيه سي و دو برنامه عمل مصوب كنفرانس محيط انساني سازمان ملل متحد (استكهلم - 1351 هجري شمسي برابر با 1972 ميلادي) و ذكر آن در بيست و هفتمين نشست مجمع عمومي سازمان ملل متحد، به شرح زير توافق نمودند: