ماده واحده

تبصره

رعايت اصل يكصد و سي و نهم (139) قانون اساسي در اجراي ماده (16) و اصل هفتاد و هفتم (77) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در اجراي ماده (18) اين تشريفات (پروتكل) الزامي است. بسم الله‌الرحمن‌الرحيم تشريفات (پروتكل) آمادگي، واكنش و همكاري منطقه‌اي در مبارزه با سوانح آلودگي نفتي الحاقي به كنوانسيون چهارچوب حفاظت از محيط‌زيست دريايي درياي خزر مقدمه دولتهاي ساحلي درياي خزر: جمهوري آذربايجان جمهوري اسلامي ايران جمهوري قزاقستان فدراسيون روسيه تركمنستان كه از اين پس «‌طرفهاي متعاهد‌» خوانده مي‌شوند، و عضو كنوانسيون چهارچوب حفاظت از محيط‌زيست دريايي درياي‌خزر، منعقده در تهران، جمهوري اسلامي ايران، به تاريخ13/8/1382 هجري‌شمسي (4 نوامبر 2003 ميلادي) مي‌باشند، كه از اين پس«‌كنوانسيون‌» خوانده مي‌شود؛ با اعلام تعهد به اجراي مقررات مربوط كنوانسيون؛ با تـصديق اين‌كه آلودگي درياي خزر با نفـت و سوانح آلودگي نفتي در دريا، محيط‌زيست دريايي را تهديد مي‌كند؛ با تصديق اين‌كه در صورت بروز سوانح آلودگي نفتي ناشي از كشتيها، خطوط لوله، سكوهاي ثابت و شناور، و چاههاي متروك و منابع آلودگي مستقر در خشكي، اقدامات ويژه‌اي ضرورت پيدا خواهد كرد؛ با عزم به اين‌كه در صورت بروز سوانح آلودگي نفتي در دريا به منظور كاهش صدمات ناشي از چنين حادثه‌اي، فوري و به­طور مؤثر وارد عمل شوند؛ با تأكيد بر اهميت آماده‌سازي واقعي در سطح ملي براي مقابله با سوانح آلودگي نفتي در دريا؛ همچنين با تصديق اهميت نهادينه شدن همياري متقابل و همكاري بين‌المللي بين طرفهاي متعاهد؛ همچنين با تأكيد بر اهميت اقداماتي كه به‌صورت انفرادي و مشترك به منظور به حداقل رساندن خطرات سوانح آلودگي نفتي در درياي خزر صورت گرفته است؛ با توجه به موافقتنامه‌هاي منطقه‌اي در ساير مناطق جهان كه هدف آنها مساعدت در مواقع سوانح آلودگي نفتي دريايي است؛ با در نظر گرفتن قصد طرفهاي متعاهد مبني بر حفاظت از محيط‌زيست دريايي و مناطق ساحلي در برابر آلودگي نفتي؛ همچنين با در نظر گرفتن كنوانسيونهاي بين‌المللي مربوط و به ويژه كنوانسيونهاي راجع به آماده‌سازي، و واكنش نسبت به سوانح آلودگي نفتي و مسؤوليت و جبران خسارت صدمات ناشي از آلودگي؛ با ابراز تمايل به توسعه هر چه بيشتر همكاري و كمك متقابل بين طرفهاي متعاهد در مقابله با آلودگي نفتي درياي خزر؛ به ترتيب زير موافقت نمودند: