پس از لازم الاجرا شدن آن، اين موافقت نامه توسط هر كشور عضو سازمان همكاري شانگهاي براي الحاق باز خواهد بود. براي كشور ملحق شونده، موافقت نامه 30 روز پس از تاريخ دريافت سند الحاق توسط امين، لازم الاجرا خواهد شد. امين بايد به طرف ها تاريخ لازم الاجرا شدن موافقت نامه را براي كشور ملحق شده اطلاع دهد. اين موافقت نامه در 19 تير 1394 (10 ژوئيه 2015) در شهر اوفا و در يك نسخه اصلي، به زبان روسي و چيني تنظيم شد كه هر دو متن به يك اندازه معتبر هستند. از طرف جمهوري قزاقستان از طرف جمهوري خلق چين از طرف جمهوري قرقيزستان از طرف فدراسيون روسيه از طرف جمهوري تاجيكستان از طرف جمهوري ازبكستان 44. موافقت نامه در مورد همكاري بين وزارتخانه هاي دفاع كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي وزارتخانه هاي دفاع كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي كه از اين پس «طرف ها» ناميده مي شوند، با هدايت منشور سازمان همكاري شانگهاي مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)، با تأكيد بر اينكه سازمان همكاري شانگهاي (از اين پس سازمان)، سازماني مبتني بر اعتماد متقابل و احترام به شركا جهت همكاري است و عليه هيچ دولت و سازمان بين المللي نيست، با آگاهي از مسئوليت خود براي تضمين صلح، ثبات و امنيت منطقه اي، با ابراز تمايل به توسعه همكاري متقابل سودمند، بلندمدت و پايدار بين طرف ها، به شرح زير توافق كرده اند: ماده يكم اصطلاحات استفاده شده در اين موافقت نامه به شرح زير مي باشند: «چالش ها و تهديدهاي جديد براي امنيت» - تروريسم، جدايي طلبي و افراط گرايي، همانگونه كه در معاهده (كنوانسيون) مبارزه با تروريسم، جدايي طلبي و افراط گرايي شانگهاي در 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) تعريف شده اند، تكثير سلاح هاي كشتار جمعي و وسايل انتقال آن، جنايات فراملي، تخريب محيط زيست و همه گيري (اپيدمي). «مقابله با چالش ها و تهديدات امنيتي جديد» - فعاليت هاي كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي براي جلوگيري و سركوب چالش ها و تهديدهاي جديد براي امنيت، از جمله اجراي عمليات ضدتروريستي، عمليات براي ارائه كمك هاي بشردوستانه و كمك در از بين بردن پيامدهاي شرايط اضطراري. ماده دوم هدف از همكاري بين طرف ها ايجاد روابط مورد اعتماد در زمينه نظامي، كمك به تضمين صلح، ثبات و امنيت منطقه مي باشد. اهداف اصلي همكاري بين طرف ها عبارتند از: تقويت اقدامات اعتمادساز در زمينه نظامي، هماهنگي تلاش ها براي مقابله با چالش ها و تهديدهاي جديد امنيت منطقه اي. ماده سوم در طول اجراي اين موافقت نامه، طرف ها بر اساس اصول زير هدايت مي شوند: تعهد به اهداف و اصول منشور سازمان ملل متحد، ساير اصول و هنجارهاي عمومي شناخته شده حقوق بين الملل؛ انطباق تصميمات اتخاذ شده با وظايف كلي، اصول و اولويت هاي توسعه سازمان همكاري شانگهاي؛ اعتماد متقابل، برابري حقوق و منافع در تضمين امنيت همه كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي؛ به رسميت شناختن اولويت بندي تصميمات مشترك در سازماندهي همكاري في ما بين؛ حصول اطمينان از حفاظت متقابل از اطلاعات به دست آمده در جريان همكاري. ماده چهارم زمينه هاي اصلي همكاري بين طرف ها در حل مشكلات مربوط به تقويت اعتمادسازي در زمينه نظامي عبارتند از: توسعه تبادل اطلاعات و مشاوره در مورد مسائل مربوط به سياست دفاعي، توسعه نظامي و اقدامات انجام شده براي تضمين امنيت نظامي كشورها؛ اجراي تعهدات در چهارچوب موافقت نامه هاي دوجانبه و چندجانبه موجود بين كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي به منظور تقويت اقدامات اعتمادساز در زمينه نظامي؛ معرفي سازكارهاي جديد با هدف تقويت اقدامات اعتمادساز در زمينه نظامي، افزايش قابليت پيش بيني و شفافيت فعاليت هاي نظامي؛ اطلاع رساني متقابل در مورد اجراي موافقت نامه هاي موجود و انعقاد قراردادهاي جديد به صورت شفاف، در زمينه نظامي با كشورهايي كه عضو سازمان همكاري شانگهاي نيستند. جستجوي رويكردهاي مشترك در مورد اقدامات اعتمادساز در زمينه نظامي با ساير سازمان هاي بين المللي؛ هماهنگي مواضع اصولي در حل مسائل كاهش و محدوديت تسليحات، عدم اشاعه سلاح هاي كشتار جمعي؛ گسترش ارتباطات و تبادلات هيئتهاي نظامي در تمامي سطوح، تقويت روابط بين واحدهاي نظامي، زيرمجموعه ها، مؤسسات آموزشي علمي و نظامي، توسعه همكاري ها در زمينه تاريخ نظامي، حقوق نظامي، فرهنگي و تفريحي و ساير زمينه هاي مورد علاقه طرف ها. زمينه هاي اصلي همكاري بين طرف ها در حل مشكلات مربوط به هماهنگي ها و تلاش ها براي مقابله با چالش ها و تهديدهاي جديد امنيت منطقه عبارتند از: توسعه تبادلات اطلاعاتي و مشاوره در مورد مسائل مربوط به ارزيابي تهديدات عليه امنيت كشورهاي منطقه، تامين امنيت منطقه اي و بين المللي، آماده سازي و استفاده از نيروهاي مسلح ملي براي حل مشكلات مربوط به مقابله با چالش ها و تهديدهاي جديد امنيت. مشاركت در فعاليت هاي مقابله با تروريسم، جدايي طلبي و افراط گرايي؛ تعامل با ساختار منطقه اي ضدتروريستي سازمان همكاري شانگهاي در مورد تبادل داده ها در مورد سازمان هاي تروريستي، تشكل هاي مسلح غيرقانوني، روش ها، راهكنش ها و اقدامات آن ها؛ تبادل تجربه در زمينه آموزش و استفاده از نيروهاي نظامي در عملياتي كه تحت نظارت سازمان ملل متحد و همچنين ساير سازمان هاي بين المللي انجام مي شود. سازماندهي و اجراي اقداماتي با هدف ارتقاي مهارت هاي رزمي تشكيلات نظامي نيروهاي مسلح كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي در خصوص مقابله با چالش ها و تهديدهاي جديد براي امنيت؛ انجام فعاليت هاي تحقيقاتي علمي مشترك در زمينه توسعه و به كارگيري وسايل و تجهيزات فني براي مقابله با چالش ها و تهديدات جديد حوزه امنيت؛ بهبود ساز و كار اقدامات مشترك طرف ها با هدف مقابله با چالش ها و تهديدهاي جديد حوزه امنيت؛ توسعه مراكز قانوني نظارتي براي همكاري هاي بين طرف ها. ماده پنجم اشكال اصلي همكاري بين طرف ها عبارتند از: نشست وزراي دفاع كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي؛ نشست سران بخش هاي ساختاري طرف هاي مسئول همكاري هاي نظامي بين المللي؛ مشاوره با نمايندگان ستادهاي كل (اصلي، مشترك)، كارگروه هاي روساي ستاد نيروهاي مسلح كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي، و همچنين گروه هاي كارشناسي ويژه ايجاد شده از طرف ها؛ مجمعي در مورد مسائل دفاعي و امنيتي كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي؛ بازديدهاي رسمي، جلسات كاري، تبادل هيئت ها؛ تمرينات نظامي مشترك و ساير اقدامات مشترك براي آموزش تشكيلات نظامي نيروهاي مسلح كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي؛ تحقيقات نظامي مشترك، فراهمايي ها (كنفرانس ها) و هم انديشي ها (سمينارها) در مورد تبادل اطلاعات علمي و تجربيات در زمينه حفظ صلح، مقابله با چالش ها و تهديدهاي جديد حوزه امنيت؛ - تبادل متقابل گروه هاي خلاق؛ - برگزاري رويدادهاي ورزشي همگاني؛ - ساير اشكال همكاري با منافع متقابل. ماده ششم طرف ها به منظور اجراي مفاد اين موافقت نامه، برنامه هاي اقدام مشترك را در چهارچوب سازمان همكاري شانگهاي و پيش نويس معاهدات بين المللي و همچنين ساير اسناد، تهيه مي كنند. اجلاس وزراي دفاع كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي تصميماتي را در مورد اجراي مفاد اين موافقت نامه اتخاذ مي كند و آنها را به شوراي سران كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي گزارش مي دهد و اجراي تصميمات اتخاذ شده را بررسي مي كند. رؤساي بخش هاي ساختاري طرف هاي مسئول همكاري هاي نظامي بين المللي، تهيه و تصويب پيشنهادها و توصيه ها را براي اجراي مفاد اين موافقت نامه سازماندهي مي كنند و فعاليت ها را براي اجراي تصميمات اتخاذ شده هماهنگ مي كنند. ماده هفتم هزينه هاي مالي و مادي مربوط به اجراي اين موافقت نامه به طور مستقل توسط طرف ها تقبل ميگردد، مگر اينكه توافق ديگري صورت گيرد. ماده هشتم در صورت بروز بحث و اختلاف نظر در رابطه با تفسير و اجراي مفاد اين موافقت نامه، طرف ها از طريق مذاكره و مشورت نسبت به رفع آن اقدام خواهند كرد. ماده نهم با توافق طرف ها، اين موافقت نامه ممكن است اصلاح و تكميل شود كه موارد مربوطه در اسناد الحاقي (پروتكل ها) جداگانه تنظيم و جزء لاينفك آن محسوب مي شود. ماده دهم اين موافقت نامه براي الحاق وزارت دفاع هر كشوري كه به عنوان عضو سازمان همكاري شانگهاي پذيرفته شود، مفتوح است و از تاريخ دريافت اسناد الحاق توسط امين، لازم الاجرا مي شود. ماده يازدهم امين اين موافقت نامه دبيرخانه سازمان همكاري شانگهاي است كه ظرف مدت 15 روز از تاريخ امضاي اين موافقت نامه رونوشت هاي مصدق آن را براي طرف ها ارسال خواهد كرد. ماده دوازدهم اين موافقت نامه براي مدت نامحدود منعقد شده و از تاريخ امضاي آن لازم الاجرا مي باشد. هر يك از طرف ها مي توانند با دادن اطلاعيه كتبي به امين حداقل سه ماه قبل از تاريخ خروج، از اين موافقت نامه خارج شوند. امين ظرف 15 روز از تاريخ دريافت چنين اطلاعيه اي، طرف هاي ديگر را از چنين قصدي مطلع خواهد كرد. اين موافقت نامه در شهر دوشنبه در 26 ارديبهشت 1387 (15 مي 2008) در يك نسخه اصلي به زبان روسي و چيني تنظيم شده است كه هر دو متن از اعتباري يكسان برخوردارند. از طرف وزارت دفاع جمهوري قزاقستان از طرف وزارت دفاع جمهوري خلق چين از طرف وزارت دفاع جمهوري قرقيزستان از طرف وزارت دفاع فدراسيون روسيه از طرف وزارت دفاع جمهوري تاجيكستان از طرف وزارت دفاع جمهوري ازبكستان 45. سند الحاقي (پروتكل) اصلاحات موافقت نامه بين دولت هاي عضو سازمان همكاري شانگهاي جهت برگزاري رزمايش نظامي مشترك مورخ 6 تير 1386 (27 ژوئن 2007) دولت هاي عضو سازمان همكاري شانگهاي، كه از اين پس «طرف ها» ناميده مي شوند، با توجه به نياز به بهبود ساز و كار اجراي موافقت نامه ميان دولت هاي عضو سازمان همكاري شانگهاي جهت برگزاري رزمايش مشترك نظامي مورخ 6 تير 1386 (27 ژوئن 2007) از اين پس موافقت نامه ناميده مي شود؛ به شرح زير توافق كردند: -ماده1 - 27 به صورت زير به موافقت نامه اضافه شده است:
ماده 14
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04