1 - اين موافقت نامه براي مدت نامحدود منعقد مي شود و از تاريخي كه امين آخرين اطلاعيه كتبي را در مورد اجراي تشريفات داخلي توسط هر يك از طرف هاي امضاكننده دريافت نمايد، لازم الاجرا خواهد شد. 2 - هر يك از طرف ها مي توانند حداقل شش ماه قبل از تاريخ انصراف با ارسال يك اطلاعيه كتبي به امين، از اين موافقت نامه خارج شوند. امين موظف است كه ظرف مدت 30 روز پس از تاريخ دريافت چنين اطلاعيه اي، ساير طرف ها را از اين مسئله مطلع سازد. 3 - امين اين موافقت نامه دبير سازمان همكاريهاي شانگهاي خواهد بود كه ظرف مدت 30 روز بعد از تاريخ -امضاي اين موافقت نامه، رونوشت هاي تاييده شده آن را براي طرف ها ارسال خواهد نمود. اين موافقت نامه در شهر تاشكند در تاريخ 11 آبان 1386 (2 نوامبر 2007) در يك نسخه اصلي به زبان روسي و چيني تنظيم گرديده است كه هر دو نسخه داراي اعتبار يكسان مي باشند. از طرف دولت جمهوري قزاقستان از طرف دولت جمهوري خلق چين از طرف دولت جمهوري قرقيزستان از طرف دولت فدراسيون روسيه از طرف دولت جمهوري تاجيكستان از طرف دولت جمهوري ازبكستان 32. معاهده حسن همجواري، دوستي و همكاري بلندمدت بين دولت هاي عضو سازمان همكاري شانگهاي دولت هاي عضو سازمان همكاري شانگهاي (كه از اين پس سازمان خوانده مي شود) جمهوري قزاقستان، جمهوري خلق چين، جمهوري قرقيزستان، فدراسيون روسيه، جمهوري تاجيكستان، جمهوري ازبكستان، كه از اين پس به عنوان «طرف هاي متعاهد » ناميده مي شوند: با داشتن پيوند با يكديگر به واسطه روابط تاريخي مبتني بر حسن همجواري، دوستي و همكاري؛ با تبعيت از اهداف و اصول منشور سازمان ملل متحد، اصول و هنجارهاي حقوق بين المللي كه در سطح جهان به رسميت شناخته شده اند، و منشور سازمان همكاري شانگهاي مورخ 17 خرداد 1381 (7 ژوئن 2002)؛ با اعتقاد به اينكه تقويت و تعميق روابط حسن همجواري، دوستي و همكاري بين دولت هاي عضو اين سازمان با منافع مردمان آن ها مطابقت دارد و به صلح و توسعه در حوزه سازمان همكاري شانگهاي و در همه جهان كمك مي نمايد؛ با اذعان به اين امر كه روندهاي جهاني سازي وابستگي متقابل كشورها را افزايش مي دهد - كه درنتيجه آن امنيت و شكوفايي آن ها به طور تفكيك ناپذيري در حال در هم تنيده شده است؛ با باور به اينكه چالش ها و تهديدات معاصر نسبت به امنيت داراي ماهيت جهاني مي باشند و فقط با آن ها از طريق تلاش هاي مشترك و پايبندي به اصول مورد توافق و ساز و كارهاي تعامل به طور مؤثر مي توان مقابله نمود؛ با هوشياري نسبت به نياز به احترام به تنوع فرهنگي و تمدني دنياي معاصر؛ با تأكيد مجدد بر آمادگي به منظور گسترش همكاري هاي مفيد متقابل هم بين خود آن ها و هم با سازمان هاي بين المللي و كشورهاي ذي نفع به منظور ترويج يك نظم جهاني منصفانه و منطقي با هدف ايجاد شرايط مطلوب به منظور توسعه پايدار دولت هاي عضو اين سازمان؛ با تأكيد مجدد بر اينكه اين معاهده بر عليه هيچ كشور يا سازماني به كار گرفته نخواهد گرديد و اينكه دولت هاي طرف متعاهد از اصل شفافيت در برابر ساير كشورهاي جهان تبعيت خواهند نمود؛ با تلاش براي تبديل فضاي سازمان همكاري شانگهاي به منطقه صلح، همكاري، شكوفايي و هماهنگي؛ تحت تأثير هدف كمك به ايجاد دموكراسي در روابط بين المللي و ايجاد معماري جديد امنيت جهاني بر مبناي برابري، احترام متقابل، منفعت و اعتماد متقابل و خودداري از تقسيم بندي بر اساس منطقه (بلوك) و مرام (ايدئولوژي)؛ و مصمم براي تحكيم روابط دوستانه بين دولت هاي عضو سازمان با هدف انتقال دوستي بين مردمان خود از نسلي به نسل ديگر؛ در مورد مفاد زير به توافق رسيده اند:
ماده 16
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04