تهديدات عمده در حوزه امنيت اطلاعات بين المللي در جريان همكاري تحت اين موافقت نامه، طرف ها حسب وجود تهديدات اساسي زير براي امنيت اطلاعات بين المللي اقدام مي كنند: 1) توسعه و استفاده از سلاح هاي اطلاعاتي، تهيه و اجراي جنگ اطلاعاتي؛ 2) تروريسم اطلاعاتي؛ 3) جرايم سايبري؛ 4) استفاده از موقعيت مسلط در فضاي اطلاعاتي به ضرر منافع و امنيت ساير كشورها؛ 5) انتشار اطلاعاتي كه براي نظام هاي اجتماعي - سياسي و اقتصادي - اجتماعي، محيط معنوي، اخلاقي و فرهنگي ساير كشورها مضر است؛ 6) تهديدات عليه عملكرد ايمن و پايدار زيرساخت هاي اطلاعاتي جهاني و ملي كه طبيعي و يا ساخته دست بشر هستند. توافق طرف ها نسبت به ماهيت تهديدهاي اساسي فهرست شده در اين ماده در پيوست 2 («فهرست انواع، منابع و ويژگي هاي پايه اي تهديدات عليه امنيت اطلاعات بين المللي») ارائه شده است كه بخشي جدايي ناپذير از اين موافقت نامه خواهد بود.پيوست (2) ممكن است در صورت لزوم با توافق طرف ها تكميل، مشخص و به روز شود.
ماده 2
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04