حفاظت از اطلاعات 1 . اين موافقت نامه طرف ها را موظف به ارائه اطلاعات در چهارچوب همكاري موضوع اين موافقت نامه نخواهد كرد و در صورتي كه افشاي اطلاعات احتمال آسيب به منافع ملي را به دنبال داشته باشد، انتقال چنين اطلاعاتي در چهارچوب اين همكاري را مجاز نمي داند. 2 . در چهارچوب همكاري موضوع اين موافقت نامه، طرف ها نبايد اطلاعاتي را كه طبق قوانين هر يك از طرف ها به عنوان اسرار دولتي تلقي مي شود مبادله كنند. رويه انتقال و رسيدگي به چنين اطلاعاتي كه در موارد خاص ممكن است براي اهداف اين موافقت نامه ضروري تلقي شود، بر اساس توافق هاي مربوطه بين طرف ها و شرايط آن خواهد بود. 3 . طرف ها بايد حفاظت كافي از اطلاعات ارسال شده يا توليد شده در جريان همكاري موضوع اين موافقت نامه را تضمين نمايند، مشروط بر اينكه اين اطلاعات توسط قوانين هيچ يك از طرف ها به عنوان اسرار دولتي تلقي نشده، و دسترسي و انتشار آن طبق قوانين و يا مقررات مربوطه هر يك از طرف ها محدود شده باشد. اين اطلاعات بايد مطابق با قوانين و يا مقررات مربوطه طرف دريافت كننده محافظت شود. چنين اطلاعاتي نبايد بدون رضايت كتبي طرفي كه اين اطلاعات را تهيه كرده است افشا يا منتقل شود. اين اطلاعات بايد مطابق با قوانين و يا مقررات مربوطه طرف ها علامت گذاري شوند.
ماده 6
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04