نظامهاي منطقهاي و ملي آمادگي و مقابله 1 ـ هر عضو بايد نظام ملي مقابله سريع و مؤثر با سوانح آلودگي را ايجاد نمايد. اين نظام حداقل بايد شامل موارد زير باشد:
الف
تعيين موارد زير: (1) مقام يا مقامهاي صالح ملي با مسؤوليت آمادگي و مقابله با سوانح آلودگي؛ (2) مركز يا مراكز ارتباطي عملياتي ملي؛ و (3) مقامي كه مجاز باشد از طرف آن دولت، درخواست كمك كند يا در مورد ارائه كمك درخواست شده تصميمگيري نمايد.
ب
طرح احتياطي ملي آمادگي و مقابله شامل رابطه سازماني نهادهاي مختلف دخيل اعم از عمومي يا خصوصي، با در نظر گرفتن دستورالعملهاي تدوين شده توسط سازمان. 2 ـ همچنين هر عضو در چهارچوب تواناييهاي خود به طور انفرادي يا از طريق همكاري دو جانبه يا چند جانبه و در صورت اقتضاء با همكاري صنايع كشتيراني، صنايع مربوط به مواد خطرناك و سمي، مقامهاي بندري و ساير مؤسسات مربوط بايد موارد زير را ايجاد نمايد:
الف
حداقل سطح تجهيزات از قبل مستقر شده جهت مقابله با سوانح آلودگي، متناسب با خطر احتمالي و برنامههايي براي استفاده از آن تجهيزات؛
ب
برنامه تمرينهايي براي سازمانهاي مقابله با سانحه آلودگي و آموزش كاركنان مربوط؛
پ
طرحهاي تفصيلي و قابليتهاي ارتباطي براي مقابله با سانحه آلودگي چنين قابليتهايي بايد به طور مداوم در دسترس باشد؛ و
ت
سازو كار يا ترتيبي جهت هماهنگ كردن مقابله با سانحه آلودگي، در صورت اقتضاء با قابليتهاي بسيج منابع لازم. 3 ـ هر عضو بايد اطمينان حاصل نمايد كه اطلاعات جاري به طور مستقيم يا از طريق سازمان يا ترتيبات منطقهاي مربوط در رابطه با موارد زير به سازمان ارائه شدهاست:
الف
موقعيت، دادههاي مخابراتي و در صورت عملي بودن، مناطق تحت مسؤوليت مقامها و مؤسسات موضوع جزء (الف) بند (1)؛
ب
اطلاعات مربوط به تجـهيزات مقابله با آلودگي و نظر تخصصي در رشتههاي مربوط به مقابـله با سانحه آلودگي و نجـات دريايي كه در صورت درخـواست ميتواند در اختيار ساير دولتها گذاشته شود؛ و
پ
طرح احتياطي ملي خود.