تهيه برنامه هاي عمل زيرمنطقه اي و محتواي آنها برنامه هاي عمل زيرمنطقه اي بايستي به نحوي تهيه شوند كه مسايل زيرمنطقه را بهتر مورد توجه قرار دهند. اين برنامه ها در موارد مورد نياز بايد روشهايي براي مديريت مشترك منابع طبيعي ايجاد كنند. چنين روشهايي بايستي به طور موثر مشكلات فرامرزي همراه با بيابان زايي و يا خشكسالي را رفع نموده و از اجراي هماهنگ برنامه هاي عمل ملي حمايت نمايند. زمينه هاي داراي اولويت براي برنامه هاي عمل ملي زيرمنطقه اي بايد به طور مقتضي بر موارد ذيل تاكيد نمايد:
الف
برنامه هاي مشترك براي مديريت پايدار منابع طبيعي فرامرزي از طريق روشهاي دو جانبه و چند جانبه به شكل مناسب،
ب
هماهنگي برنامه ها براي ايجاد منابع انرژي جايگزيني،
پ
همكاري در مديريت و كنترل آفات و همچنين امراض گياهي و حيواني،
ت
ظرفيت سازي، آموزش و برنامه هاي آگاهي عمومي كه در سطح زيرمنطقه اي بهتر هماهنگ و حمايت مي شوند،
ث
همكاري فني و علمي بالاخص در زمينه هاي آب و هواشناسي و آب شناسي شامل شبكه اي براي جمع آوري اطلاعات و ارزيابي تسهيم اطلاعات و نظارت بر پروژه و هماهنگي و اولويت بندي كردن فعاليتهاي توسعه اي و تحقيقي،
ج
سيستمهاي اخطار سريع و برنامه ريزي مشترك براي كاهش اثرات خشكسالي شامل اقداماتي براي برطرف كردن مشكلات ناشي از مهاجرتهاي زيست محيطي،
چ
شناسايي راههاي تسهيم تجارب به ويژه در خصوص مشاركت جمعيتها و اقشار محلي و ايجاد يك محيط قادر سازي براي مديريت پيشرفته استفاده از زمين و استفاده از فن آوري مناسب،
ح
تقويت ظرفيت سازمانهاي زيرمنطقه اي به منظور ايجاد هماهنگي و فراهم نمودن خدمات فني و همچنين ايجاد و تقويت مراكز و موسسات زيرمنطقه اي،
خ
توسعه سياستهايي در زمينه هايي مانند تجارت كه داراي اثراتي بر مناطق مبتلا به مي باشد شامل سياستهايي براي هماهنگي رژيمهاي تجاري منطقه اي و براي زيربناي مشترك.