منابع مالي و روشهاي آن
1
با توجه به اهميت بيابان زدايي و كاهش اثرات خشكسالي در منطقه آسيا، اعضاي متعاهد بايد با توجه به مواد (20) و (21) كنوانسيون، در بسيج منابع مالي اساسي و دسترسي به روشهاي مالي مربوطه تلاش نمايند.
2
كشورهاي مبتلا به منطقه منفرداً يا مشتركا بر اساس كنوانسيون و بر مبناي روش هماهنگي ارايه شده در ماده (8) آن و همچنين بر اساس سياستهاي توسعه ملي بايستي:
الف
روشهايي اتخاذ كنند كه موجب منطقي شدن و تقويت روشهاي تامين اعتبارات مالي از طريق سرمايه گذاري دولتي و خصوصي به منظور رسيدن به نتايج مطلوب در جهت بيابان زدايي و كاهش اثرات خشكسالي گردد،
ب
تعيين نيازهاي همكاريهاي بين المللي در جهت حمايت از كوششهاي ملي بخصوص در زمينه فني و فن آوري و مالي را تعيين و تعريف نمايند،
پ
ارتقاي مشاركت دوجانبه و يا چند جانبه نهادها براي همكاري مالي جهت اطمينان از اجراي كنوانسيون را تشويق نمايند.
3
اعضاي متعاهد بايد تا حد امكان روند سوق دادن اعتبارات به طرف كشورهاي مبتلا به را در منطقه تسهيل نمايند.