مكانيسمهاي همكاري و هماهنگي
1
كشورهاي مبتلا به مي توانند از طريق تشكيلات مناسبي كه بر اساس جزو (الف) بند (1) ماده (4) كنوانسيون تعيين نموده اند و همچنين ساير اعضاي متعاهد منطقه اي به صلاحديد خويش براي اهداف زير روشهايي را به كار ببرند:
الف
مبادله اطلاعات، تجربيات، معلومات و دانش فني،
ب
همكاري و هماهنگي فعاليتها شامل ترتيبات دو يا چند جانبه در سطوح زيرمنطقه اي و منطقه اي،
پ
افزايش همكاريهاي علمي، فني و فن آوري بر اساس مواد (5) تا (7) كنوانسيون،
ت
شناسايي نيازهاي همكاري خارجي،
ث
پيگيري و ارزيابي اجراي برنامه هاي عمل.
2
كشورهاي مبتلا به مي توانند از طريق تشكيلات مناسبي كه بر اساس جزو (الف) بند (1) ماده (4) كنوانسيون تعيين نمودهاند و يا با همكاري ساير اعضاي متعاهد در منطقه راجع به برنامه هاي عمل ملي، زيرمنطقه اي و مشترك، مشاوره و هماهنگي نمايند. ساير اعضاء و سازمانهاي دولتي و غيردولتي را نيز مي توانند در اين امر مشاركت دهند. اينگونه همكاريها بايستي همراه با ساير اقدامات در جلب اطمينان و اعتماد در زمينه فرصتهاي همكاريهاي فني بين المللي بر اساس مواد (20) و (21) كنوانسيون بوده و همكاريهاي فني را تقويت و منابع را به سوي استفاده موثر و كارا سوق دهد.
3
كشورهاي مبتلا به منطقه بايستي اجلاسهاي هماهنگي دوره اي تشكيل دهند و دبيرخانه كنوانسيون در صورت تقاضا و بر اساس ماده (23) برگزاري اين اجلاسها را به شرح ذيل تسهيل نمايد:
الف
ارايه ارشاد در خصوص سازماندهي ترتيبات همكاري موثر و يا استفاده از تجربه هاي حاصله ناشي از اينگونه ترتيبات،
ب
ارايه اطلاعات به سازمانهاي دو يا چند جانبه در زمينه همكاريها و تشويق آنها براي مشاركت،
پ
ارايه ساير اطلاعاتي كه مي تواند در راه اندازي و يا بهبود روند همكاريها كمك كند. الحاقيه 3 الحاقيه اجرايي منطقهاي براي آمريكاي لاتين و كاراييب