ماده 4
1
دارنده شي فرهنگي مسروقه كه موظف به اعاده آن است، در زمان استرداد آن مستحق دريافت غرامتي عادلانه و معقول ميباشد مشروط بر اينكه دارنده از مسروقه بودن شي آگاهي نداشته و به طور منطقي نميتوانسته بر اين امر آگاهي داشته باشد و بتواند ثابت كند در هنگام تحصيل شي احتياط وتوجه لازم را به خرج داده است.
2
بدون خدشهدار كردن حق دارنده نسبت به غرامت مورد اشاره در بند فوق، تلاشهاي معقولي ميبايست صورت گيرد تا شخصي كه شي فرهنگي را به دارنده منتقل كرده يا فرد ديگري كه قبل از وي اين كار را انجام داده موظف به پرداخت غرامت شود، در صورتيكه اين امر با قانون كشوري كه ادعا درآن مطرح شده مطابقت داشته باشد.
3
در صورت لزوم پرداخت غرامت به دارنده شي توسط مدعي، بدون خدشهدار كردن حق مدعي جهت دريافت آن از هر شخص ديگري صورتخواهد گرفت.
4
در تعيين اينكه آيا دارنده شي احتياط و دقت لازم را به خرج داده يا خير، تمام شرايط تحصيل از جمله ماهيت طرفها، قيمت پرداخت شده، اينكه آيا وي به ثبت كننده اشياء فرهنگي مسروقه كه بطور معقول در دسترس است و به هرگونه اطلاعات و مداركي كه بطور معقول قابل احتساب است مراجعه كرده يا خير و اينكه دارنده شي به مؤسسات قابل دسترس مراجعه نموده يا اقدام ديگري را كه هر شخص بطور معقول تحت آن شرايط انجام ميدهد راصورت داده يا خير مورد توجه قرار خواهد گرفت.
5
دارنده شي در مقايسه با شخصي كه آن را از طريق ارث يا به گونهاي ديگر بطور بلاعوض بدست آورده از وضعيت بهتري برخوردار نخواهد بود.