1 - هر كشور هنگام امضاء يا تصويب يا الحاق بكنوانسيون ميتواند اعلام كند يا پس از اينكه بصورت طرف اين كنوانسيون در آمد بدبيركل سازمان اطلاع دهد كه خود را ملزم باجراي مفاد فصل چهارم كنوانسيون نميداند. اطلاعيههاي دريافتي بعنوان دبير كل سازمان ملل در نودمين روز دريافت لازمالاجرا خواهد بود. 2 - ساير طرفهاي كنوانسيون ملزم نخواهند بود اشخاص مستقر يا مقيم در سرزمين طرفي را كه بموجب مفاد بند يك اين ماده با قيد شرط وارد كنوانسيون شده است از تسهيلات مذكور در فصل 4 منتفع نمايند. 3 - هر كشور ميتواند هنگام امضاء يا الحاق باين كنوانسيون اعلام كند كه خود را ملزم باجراي مفاد بندهاي دوم و سوم ماده 44 اين كنوانسيون نميداند. ساير طرف هاي كنوانسيون نسبت بهر طرفي كه در مورد بندهاي مذكور يك چنين قيد را قائل شده است تعهدي نخواهند داشت. 4 - هر طرف كنوانسيون كه بموجب بند اول يا سوم اين ماده قيودي را قائل شده باشد ميتواند در هر وقت كه بخواهد با اطلاع بدبير كل سازمان ملل از قيود مزبور انصراف نمايد. 5 - سواي قيودي كه در بندهاي اول و سوم اين ماده پيشبيني شده است قيد ديگري در مورد كنوانسيون حاضر پذيرفته نخواهد شد.
ماده 45
از قانون الحاق دولت شاهنشاهي ايران بكنوانسيون گمركي حمل و نقل بينالمللي كالا در جادهها — مصوب 1350/01/31