منتفي شدن دعواي اقامه شده عليه راه آهن ناشي از قرارداد حمل توشه: بند 1 - دريافت توشه وسيله دارنده حق هر گونه دعواي ناشي از قرارداد حمل و نقل را عليه راه آهن در مورد تأخير در تحويل كسري يا معيوب بودن توشه منتفي ميسازد. بند 2 - در موارد زير دعوي اقامه شده عليه راه آهن منتفي نميگردد. الف - اگر صاحب حق اثبات كند كه خسارت در اثر تقلب يا خطاي فاحش منصوب [منسوب] به راه آهن ايجاد گرديده است. ب - در صورت اعتراض نسبت بتأخير در تحويل توشه از طرف ذيحق بيكي از راه آهنهاي تعيين شده در ماده 39 بند 2 در ظرف مهلتي كه از 21 روز تجاوز نكند. روز دريافت توشه از طرف دارنده حق جزء مهلت محسوب نميشود. ج - در مورد اعتراض نسبت به كسري يا معيوب بودن توشه بشرح زير: اولاً - چنانچه كسري يا معيوب بودن توشه قبل از دريافت آن وسيله صاحب حق اثبات شده باشد (طبق ماده 41) ثانياً چنانچه رسيدگي كه بر طبق ماده 41 بايستي صورت گيرد فقط بعلت قصور راه آهن انجام نشده باشد. د - در مورد اعتراض نسبت بخسارت غير مشهود كه پس از دريافت توشه بوسيله صاحب حق اثبات شود باستثناي دو مورد زير اقامه دعوي منتفي است: اولاً بايد بلافاصله پس از كشف خسارت و حداكثر در ظرف سه روز از تاريخ دريافت توشه مطابق مادة 41 بوسيله ذيحق تقاضاي رسيدگي شود و اگر روز انقضاي اين مهلت با روز يكشنبه يا روز تعطيل رسمي مصادف باشد انقضاي مهلت به اولين روز اداري بعد تمديد ميشود. ثانياً بايد صاحب حق اثبات نمايد كه خسارت در فاصله بين قبول توشه براي حمل و زمان تحويل آن وارد شده است.
ماده 42
از قانون تجديد نظر در مقاوله نامههاي بينالمللي حمل بار و مسافر توسط راه آهن — مصوب 1350/03/10