تحويل پست نامه ها به پست در خارج از كشور
1
هيچ كشور عضوي ملزم به ارسال يا توزيع پست نامه هايي كه فرستندگان مقيم در سرزمين آن، به منظور بهره مندي از تعرفه هاي مناسبتر اعمال شده در يك كشور خارجي، در كشور مزبور شخصاً يا توسط ديگران به پست تحويل مي دهند نخواهد بود.
2
مقررات مندرج در بند 1، بدون هيچ گونه تمايزي هم در مورد پست نامه هائي كه در كشور محل اقامت فرستنده آماده شده و سپس به آن سوي مرز حمل مي شوند و هم در مورد پست نامه هائي كه در يك كشور خارجي تشكيل مي شوند اعمال خواهد شد.
3
اداره پست مقصد حق دارد از فرستنده و درصورت نبودن وي، از اداره قبول كننده پست، پرداخت تعرفه هاي داخلي را درخواست كند. در صورتي كه نه فرستنده، نه اداره قبول كننده پست نپذيرند كه تعرفه ها را در مهلتي كه اداره پست مقصد تعيين مي كند بپردازند، اين اداره يا مراسلات را به اداره قبول كننده پست با داشتن اين حق كه هزينه هاي برگشت را دريافت كند، برمي گرداند يا با آنها براساس قوانين خاص خود رفتار مي كند.
4
چنانچه مبلغ حقوق پايانه (ترمينال) دريافتي، پآئين تر از تعرفه تحويل مراسلات به اداره پست كشوري كه فرستندگان در آن اقامت دارند باشد، هيچ كشور عضوي ملزم به رهسپاري و توزيع پست نامه هاي به تعداد زيادي كه فرستندگانشان آنها را در غير از كشوري كه در آن مقيم هستند تحويل پست مي دهند نخواهد بود. اداره پست مقصد مي تواند از اداره قبول كننده پست حق الزحمه اي در رابطه با هزينه هاي متحمل شده درخواست كند. اين حق الزحمه نبايد بيشتر از مبلغي باشد كه به يكي از اين دو طريق محاسبه مي شود: يا هشتاد درصد (80%) تعرفه داخلي قابل اعمال براي مراسلات معادل خود، يا 14/0 حق برداشت مخصوص (SDR) براي هر مراسله به اضافه 1 حق برداشت مخصوص (SDR) براي هر كيلوگرم. در صورتي كه اداره پست قبول كننده مراسله نپذيرد كه مبلغ درخواستي را در مهلتي كه توسط اداره پست مقصد تعيين شده بپردازد، اين اداره مي تواند مراسلات را به اداره پست قبول كننده، با داشتن اين حق كه هزينه هاي برگشت مراسلات را دريافت كند، برگرداند؛ يا با آنها براساس قوانين خاص خود رفتار كند.