ماده ۱۲

خدمات پايه ۱ ـ كشورهاي عضو تضمين مي كنند مجريان منتخب آنها، مرسولات پست نامه را قبول، پردازش، ارسال و توزيع كنند. ۲ ـ پست نامه ها عبارتند از: ۱ـ۲ مرسولات با اولويت و بدون اولويت تا دو كيلوگرم ۲ـ۲ نامه ها، كارتهاي پستي، اوراق چاپي (مطبوعات) و بسته هاي كوچك تا دو كيلوگرم ۳ـ۲ مرسولات براي نابينايان، تا هفت كيلوگرم ۴ـ۲ كيسه هاي مخصوص حاوي روزنامه ها، گاهنامه ها، كتابها و اسناد چاپي مشابه به يك گيرنده در يك نشاني تا وزن سي كيلوگرم كه كيسه هاي "اِم (M )" ناميده مي شوند. ۳ ـ پست نامه ها، در انطباق با آيين نامه پست نامه ها، بر مبناء سرعت يا محتواي آنها طبقه بندي مي شوند. ۴ ـ محدوديتهاي وزني بالاتر از موارد مذكور در بند (۲) به طور اختياري در مورد برخي گروههاي پست نامه تحت شرايط مذكور در آيين نامه پست نامه ها اعمال مي شود. ۵ ـ با درنظر گرفتن بند (۸)، كشورهاي عضو تضمين مي كنند مجريان منتخب آنها، بسته هاي (امانات) پستي تا بيست كيلوگرم را (همانطور كه در كنوانسيون ذكر شده يا در مورد امانات صادره به خارج و پس از توافق دوجانبه، به هر طريقي كه بيشترين مزيت را براي مشتريان شان داشته باشد) قبول، پردازش، ارسال و توزيع كنند. ۶ ـ محدوديتهاي وزني بالاتر از بيست كيلوگرم به طور اختياري براي برخي گروههاي بسته هاي (امانات) پستي و تحت شرايط مذكور در آيين نامه بسته هاي (امانات) پستي اعمال مي شود. ۷ ـ هر كشور عضوي كه مجري منتخب آن، حمل بسته هاي (امانات) پستي را برعهده نگيرد، مي تواند ترتيبي اتخاذ كند تا مقررات مندرج در كنوانسيون توسط شركتهاي حمل و نقل اجراء شود. همچنين مي تواند اين سرويس را به بسته هاي (امانات) دريافتي از يا ارسالي به نقاط فعاليت اين شركتها محدود سازد. ۸ ـ صرفنظر از بند (۵)، كشورهاي عضوي كه پيش از اول ژانويه ۲۰۰۱ ميلادي به موافقتنامه بسته هاي (امانات) پستي ملحق نشده اند، ملزم به ارائه سرويس بسته هاي (امانات) پستي نيستند.