ماده 25

بهداشت دولت­هاي عضو، براي افراد داراي معلوليت، حق برخورداري از بالاترين معيارهاي نايل شدني بهداشتي را بدون تبعيض بر مبناي معلوليت، به رسميت مي شناسند. دولت­هاي عضو تمامي تدابير مناسب را براي تضمين دسترسي افراد داراي معلوليت به خدمات بهداشتي كه داراي حساسيت هاي جنسيتي مي­باشند، از جمله توانبخشي مرتبط با بهداشت را اتخاذ خواهند نمود. به­ويژه دولت هاي عضو موارد زير را انجام خواهند داد: (الف) براي افراد داراي معلوليت همان حد، كيفيت و معيارهاي رايگان يا قابل پرداخت در مورد مراقبت ها و برنامه­هاي بهداشتي را همان گونه كه براي سايرين ارائه مي­گردد از جمله در زمينه بهداشت جنسي و باروري و برنامه­هاي بهداشت عمومي مبتني بر جمعيت، فراهم خواهند نمود؛ (ب) خدمات بهداشتي مورد نياز براي افراد داراي معلوليت به ويژه بواسطه معلوليت آنها از جمله شناسايي و مداخله زودهنگام در صورت اقتضاء و خدمات طراحي گرديده براي به حداقل رساندن وجلوگيري از ناتوانايي هاي بيشتر از جمله در ميان كودكان و افراد سالخورده را فراهم خواهند نمود؛ (پ) اين گونه خدمات بهداشتي را در صورت امكان در نزديكترين محل به جوامع آنها از جمله در مناطق روستايي فراهم خواهند نمود؛ (ت) متخصصان بهداشت حرفه­اي را ملزم به ارائه مراقبت با همان كيفيت براي سايرين به افراد داراي معلوليت از طريق آموزش و ترويج معيارهاي اخلاقي براي مراقبت هاي بهداشتي فردي و عمومي از جمله بر مبناي رضايت آگاهانه وآزادانه نظير ارتقاءآگاهي حقوق بشري، منزلت، استقلال و احتياجات افراد داراي معلوليت خواهند كرد؛ (ث) تبعيض عليه افراد داراي معلوليت در تأمين بيمه درماني و بيمه عمر را در صورتي كه اين گونه بيمه­ها در قانون ملي مجاز شناخته شده باشد ممنوع خواهند نمود تا آنكه به روشي عادلانه و منطقي ارائه گردند؛ (ج) از اعمال تبعيض آميز مراقبت هاي بهداشتي يا خدمات بهداشتي يا غذا و مايعات بر مبناي معلوليت جلوگيري خواهند نمود.