رهاسازي ۱ ـ اين ماده در ارتباط با كنترل و در صورت امكان، كاهش رهاسازي جيوه و تركيبات آن كه اغلب به آن «جيوه كل» گفته ميشود، از منابع نقطهاي مربوط، در خاك و آب است كه در ساير مفاد اين كنوانسيون مورد حكم قرار نگرفتهاند. ۲ ـ از نظر اين ماده:
الف
«رها سازي» به معني رها سازي جيوه يا تركيبات آن در خاك يا آب است.
ب
«منابع مربوط» به معني هر منبع نقطهاي انسانساز مشخص رهاسازي است كه توسط يك عضو مشخصشده و در ساير مفاد اين كنوانسيون مورد حكم قرار نگرفته است.
پ
«منبع جديد» به معني هر منبع مربوطي است كه ساخت يا تغيير اساسي آن، حداقل يك سال پس از تاريخ لازمالاجراء شدن اين كنوانسيون براي عضو ذيربط شروع شده باشد.
ت
«تغييراساسي» به معني تغييرات منبعمربوط است كه منجر به افزايش قابل توجهي در ميزان رهاسازي گردد، به استثناي هر تغيير در ميزان رهاسازي ناشي از بازيابي محصولات جانبي. تصميمگيري در مورد اساسي بودن يا نبودن تغيير، با عضو ذيربط است.
ث
«منبع موجود» به معني هر منبع مربوطي به غير از منبع جديد است.
ج
«حد مجاز رهاسازي» به معني حد غلظت يا جرم جيوه يا تركيب شده آن از يك منبع نقطهاي است كه به آن اغلب «جيوه كل»گفته ميشود. ۳ ـ هر عضو بايد حداكثر سه سال پس از تاريخ لازمالاجراء شدن اين كنوانسيون براي آن و پس از آن به طور منظم دستهبنديهاي منبع نقطهاي مربوط را مشخص نمايد. ۴ ـ هر عضو داراي منابع مربوط، بايد براي كنترل رهاسازي اقدام نمايد و ميتواند برنامه ملي را تدوين كند كه در آن اقداماتي را كه قرار است براي كنترل رهاسازي اتخاذ شود، انتظارات خود، اهداف و نتايج، درج شده است. هر برنامه بايد ظرف مدت چهارسال پس از تاريخ لازمالاجراء شدن كنوانسيون براي آن عضو، به فرآهمايي اعضاء ارائه گردد. اگر يك عضو، برنامه اجرائي را طبق ماده (۲۰) تدوين نمايد، ميتواند برنامه تهيهشده به موجب اين بند را در آن درج كند. ۵ ـ اقدامات بايد درصورت اقتضاء شامل يك يا چند مورد زير باشد:
الف
حد مجاز رهاسازي براي كنترل و در صورت امكان كاهش رهاسازي از منابع مربوط
ب
استفاده از بهترين فنون در دسترس و بهترين شيوههاي زيست محيطي براي كنترل رهاسازي از منابع مربوط
پ
راهبرد كنترل همزمان چند آلودهكننده كه منافع مشتركي براي كنترل رهاسازي جيوه در بر دارد.
ت
اقدامات جايگزين براي كاهش رهاسازي از منابع مربوط ۶ ـ هر عضوي بايد به محض اينكه امكانپذير باشد اما حداكثر پنجسال پس از تاريخ لازمالاجراء شدن كنوانسيون براي آن، فهرست رهاسازي از منابع مربوط را تهيه نمايد و پس از آن فهرست مزبور را حفظ كند. ۷ ـ فرآهمايي اعضاء، بايد در اولين فرصت، راهنماهاي زير را تصويب نمايد:
الف
بهترين فنون در دسترس و بهترين شيوههاي زيست محيطي با در نظر گرفتن هرگونه تفاوت بين منابع جديد و موجود و ضرورت كاهش اثرات متقابل آنها
ب
روش شناسي تهيه فهرست رهاسازي ۸ ـ هر عضو بايد اطلاعات مربوط به اجراي اين ماده، به ويژه اطلاعات مربوط به اقداماتي را كه طبق بندهاي(۳) تا (۶) اتخاذ كرده است و اثربخشي اقدامات را در گزارشهاي ارائه شده خود به موجب ماده (۲۱) درج نمايد.