ماده 1

عبارات و اصطلاحات اين قانون در معاني مشروحه زير به‌ كار مي‌ رود: 1 – طرح (پروژه): عبارت است از مجموعه فعاليت‌ هاي هدفدار (طراحي - مهندسي، توليد، تداركات، اجراء و يا راه ‌اندازي) كه منجر به توليد يا احداث يك واحد جديد، توسعه و اصلاح واحد موجود و يا خريد محصولات مبتني بر سفارش طراحي - ساخت شود. 2 - ارجاع كار: عبارت است از انجام دادن و يا واگذاري مسؤوليت انجام فعاليت‌ هاي مختلف طرح (پروژه) به‌ صورت كامل و يا بخشي از يك طرح (پروژه) 3 - دستگاه مركزي: واحد مركزي دستگاهها كه طبق مقررات وظيفه راهبري واحدهاي تابعه را بر ‌عهده دارند. 4 - پيمانكار: هر شخص حقيقي يا حقوقي كه طي قرارداد به آن ارجاع كار مي‌ شود. 5 - پيمانكار طراحي و ساخت: به پيمانكاري اطلاق مي ‌شود كه مسؤوليت انجام خدمات طراحي تفصيلي و اجرائي، طراحي مهندسي يا مهندسي فرآيند، توليد، تهيه و تأمين كالا و تجهيزات، عمليات اجرائي و نصب و راه ‌اندازي و مديريت انجام اين فعاليت ‌ها در يك طرح (پروژه) را بر عهده دارد. 6 - كالا: محصولي كه فرآيند مصرف آن از فرآيند توليدش قابل تفكيك است و مالكيت آن مي ‌تواند از يك شخص به شخص ديگري منتقل شود. 7 - خدمت: محصولي كه فرآيند مصرف آن از فرآيند توليد يا ايجاد آن قابل تفكيك نباشد، شامل انواع تغييرات سفارشي و خاص كه به درخواست مشتري در وضعيت، شكل، موقعيت و مكان اشياء يا اشخاص صورت پذيرد و شامل انواع خدمات مشاوره، آموزشي و درماني يا انواع پيمانكاري از جمله پيمانكاري احداث، پيمانكاري ترابري، پيمانكاري تعمير، نگهداري يا بهره‌ برداري مي ‌شود. 8 - محصول داخلي: عبارت از كالاي توليد شده يا خدمتي كه با طراحي متخصصان ايراني يا به طريق مهندسي معكوس يا انتقال دانش فني و فناوري آن به ‌منظور ايجاد ارزش افزوده در داخل كشور انجام مي ‌شود. 9 - عمق ساخت داخل: ميزان سهم عوامل توليد و نهاده ‌هاي به ‌كار‌ رفته در فرآيند ساخت محصول داخلي كه در قلمرو جغرافيايي كشور ايجاد شده باشد. 10 - مشاركت ايراني - خارجي: شركت متشكل از اشخاص حقيقي يا حقوقي ايراني و خارجي و يا گروه اقتصادي كه با منافع مشترك (كنسرسيوم) از اين اشخاص بر اساس قرارداد قانوني معتبر براي انجام طرح (پروژه) مشخص، تشكيل شده است. 11 - تأمين مالي مقيد: تأمين مالي طرحها (پروژه‌ ها) در داخل كشور مشروط به ارجاع كار توسط كارفرما به پيمانكار ايراني يا مشاركت ايراني -‌ خارجي به‌ گونه ‌اي كه سهم شركت ايراني حداقل پنجاه‌ و‌ يك ‌درصد (51 %‌) باشد. 12 - تأسيسات عمومي: تأسيساتي كه در مصارف عمومي نظير ساختمان اداري، محوطه‌ سازي و يا قسمتهاي غيرصنعتي طرح (پروژه) مورد استفاده قرار مي ‌گيرد. 13 - استاندارد غيرمتعارف: استانداردهايي كه مطابق قانون تقويت و توسعه نظام استاندارد مصوب 4 /9 /1396 در تقسيم ‌بندي استانداردهاي ملي، منطقه ‌اي و بين ‌المللي قرار نداشته باشند. 14 - اتاقها: اتاق بازرگاني صنايع، معادن و كشاورزي كه در اين قانون مختصراً «اتاق ايران» ناميده مي ‌شود، «اتاق تعاون» و «اتاق اصناف» كه هر سه به‌ موجب قوانين مربوطه تشكيل شده ‌اند. دوم : حمايت از محصول داخلي و خريدهاي طرحي (پروژه‌ اي) در ارجاع كار