در اين قانون، معروف و منكر عبارتند از هرگونه فعل، قول و يا ترك فعل و قولي كه به عنوان احكام اولي و يا ثانوي در شرع مقدس و يا قوانين، مورد امر قرار گرفته و يا منع شده باشد.
تبصره
در احكام حكومتي، نظر مقام ولي فقيه ملاك عمل خواهد بود.
ماده ۱
از قانون حمايت از آمران به معروف و ناهيان از منكر — مصوب 1394/01/23