سرپرستي كه بموجب اين قانون برقرار ميشود فقط در موارد ذيل قابل فسخ است.
1
تقاضاي دادستان در صورتيكه سوء رفتار يا عدم اهليت و شايستگي هر يك از زوجين سرپرست براي نگاهداري و تربيت طفل تحت سرپرستي محرز باشد.
2
تقاضاي سرپرست در صورتيكه سوء رفتار طفل براي هر يك از آنان غيرقابل تحمل باشد همچنين در موردي كه سرپرست قدرت و استطاعت براي تربيت و نگاهداري طفل را از دست داده باشد.
3
توافق طفل بعد از رسيدن بسن كبر با زوجين سرپرست يا موافقت زوجين سرپرست با پدر و مادر واقعي طفل صغير.