ماده 30

ماليات 1 - طرف اول و اشخاصي كه بعنوان طرف دوم در اين قرارداد ناميده شده‌اند و هر شركت بازرگاني نسبت به سود ويژه حاصله از عمليات مقرر در اين‌ قرارداد طبق مقررات قانون ماليات بر درآمد ايران كه در هر موقع قابل اجرا باشد مشمول پرداخت ماليات خواهند بود. 2 - دولت ايران تضمين مينمايد كه نرخ ماليات بر درآمد يا ساير مقررات مربوط به تعيين سود ويژه ناظر بر طرف اول اشخاص جزو طرف دوم و هر‌شركت بازرگاني نامساعدتر از نرخها و مقرراتي نباشد كه ناظر بر ساير شركتهائي است كه در ايران بعمليات مشابه اشتغال داشته و جمعاً بيش از پنجاه‌درصد نفت خام ايران را توليد يا موجبات توليد آن را فراهم ميكنند. 3 - شركت نفت فارسي كه صرفاً بعنوان عامل غيرانتفاعي طبق مقررات اين قرارداد عمل ميكند مشمول ماليات نخواهد بود و همچنين ارتباطي كه ‌بين طرفين قرارداد بعنوان دستگاه مختلط ايجاد گرديده مشمول تعهدات مالياتي نخواهد بود. 4 - بدهي مالياتي طرف اول و اشخاص جزو طرف دوم و هر شركت بازرگاني بر اساس سود ويژه حاصله از عمليات مقرر در اين قرارداد تعيين و بر‌طبق روش حسابداري معمول صنعت نفت احتساب خواهد گرديد. ‌از ميزان بدهي مالياتي كه به اين ترتيب تعيين ميگردد هر گونه مبلغي كه طرف مزبور بموجب اين قرارداد و بر طبق قانون نفت و مقررات قوانين‌ ماليات بر درآمد وقت (‌با رعايت مقررات بند 2 اين ماده) حق داشته باشد به بستانكار خود محسوب نمايد و يا هر مبلغي كه حق داشته باشد از بدهي ‌مالياتي خود كسر كند كسر خواهد شد. 5 - درآمد ناويژه طرف اول هر يك از از اشخاص طرف دوم و هر شركت بازرگاني در هر دوره مالياتي معادل مبلغ زير خواهد بود: ‌الف - در مورد طرف اول و هر يك از اشخاص جزو طرف دوم ارزش سهم وي از نفت خامي كه توسط شركت نفت فارسي بمنظور مصرف داخلي‌ ايران بطرف اول تحويل ميشود. ‌ارزش مزبور بر اساس بهائي احتساب خواهد شد كه طبق ماده 25 اين قرارداد تعيين ميگردد. در صورتيكه پرداختي بموجب مادة 26 بابت گاز‌طبيعي بعمل آمده باشد پرداخت مزبور نيز جزو درآمد ناويژه منظور خواهد گرديد و