دسترسي به ذخاير وراثتي
1
ضمن به رسميت شناختن حقوق حاكميت طرفهاي متعاهد بر ذخاير طبيعي خود، اجازه تعيين دسترسي به ذخاير وراثتي بر عهده دولت هاي ملي و تابع قوانين ملي است.
2
با در نظر داشتن قوانين ملي، هر طرف متعاهد بايد تلاش كند تا شرايطي را ايجاد نمايد كه دسترسي به ذخاير وراثتي براي استفاده ساير طرف هاي متعاهد، به گونه اي كه از لحاظ محيط زيست مناسب باشد، تسهيل گردد و محدوديت هاي متضاد با اهداف اين سند الحاقي را وضع ننمايد.
3
از نظر اين سند الحاقي، ذخاير وراثتي ارايه شده توسط يك طرف متعاهد تنها ذخايري هستند كه توسط طرف هاي متعاهدي كه كشورهاي مبدأ آن ذخاير هستند يا بر طبق اين سند الحاقي به ذخاير وراثتي دسترسي دارند، تأمين شده باشند.
4
دسترسي به ذخاير وراثتي ، در صورت اعطاء، بايد بر مبناي شرايط مورد توافق دوجانبه و با رعايت مفاد اين ماده باشد. چنين شرايطي مي توانند شامل: (الف) حل و فصل اختلاف؛ (ب) شرايط سود مشترك؛ (پ) در صورت وجود طرف ثالث، شرايط استفاده بعدي توسط آن طرف؛ و (ت) در صورت نياز، شرايط تغيير قصد.
5
دسترسي به ذخاير وراثتي بايد منوط به رضايت پيشين اعلام شده طرف متعاهد تأمين كننده آن ذخاير باشد، مگر آنكه آن طرف متعاهد طريق ديگري را تعيين كرده باشد.
6
هر طرف متعاهد بايد براي توسعه و انجام پژوهش هاي علمي بر پايه ذخاير وراثتي فراهم شده توسط ساير طرفهاي متعاهد با مشاركت كامل آنها و در صورت امكان در آن طرفهاي متعاهد تلاش كند.